Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Zaman süzgecinden geçer her hece,
Gün gelir dünyanın çivisi çıkar.
Aydınlık sananlar boğulur gece,
Cahilin dilinden kem sözler akar.

Tabip şifa vermez, kâtip yazamaz,

Dikenli severim gül goncasını,
Bağrıma açılan göz karasını.
Gönül sarayında yavru bir kuştu;
Aklımı başımdan aldı uçuşu.

Bir salı sabahı doğmuşum
Gün serilirken ovalara
Yer gök şahit olmuş
Adım salim konmuş
Demişler

Bilirsin sabahlarımın erken olduğunu
Darmadağın uçuşur delileşen düşlerim
Bak gülümseyip geçiyor insanlar
Uzanıyorum dokunmak için

Gök gürler gibi gelsen
Çöl bağrım yeşillenir
Yakar alevin sol yanımı
Bağ bozumu gözlerimden
Havalanır göçmen kuşlar

Kapkara bir kış çöktü toprağın sinesine,
Kilitler vurulmuştu halkın hür sesine.
Herkes "bitti" derken bu şanlı çınar için,

Haydı toparlan be yüreğim
Şehir hayatı uymadı bize
Toparlan da gidelim
Kalmadı keyfin eski havası
Bir sohbetle bir çayın

İçinin acısın dök ırmaklara,
Durulsun bulanık sel sularında.
Gömülsün kederin derin taşlara,
Yıkansın yüreğin su kenarında.

Biz ikimiz aynı günde doğmuşuz
Damarda kan tende can gibi
Çığlık çığlığa bir bebek
Ama aynı yıl değil cano

Gönül defterini kapattım bugün,
Yollarına umut seremem artık.
Çözüldü içimde o kör düğüm,
Menziline geri varamam artık.