Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Nasıl anlatsam gelenek göreneğini
Bulunmaz dünyada bir başka örneği
Ölene allahdan rahmet akçakışlanın
Her yıl dernekte düzenlenir,arabaşı

Merkez ankara köy kültürü beyler

Söndürme ışıkları bu gece
yakarken ellerimi tenin
Öpüşler bırak zaman mekan arama
Mühürle dudaklarını dudaklarıma

Gözlerin bir deniz, bakınca boğulduğum
Sözlerin bir yemin, her gün doğrultuğum
Yolların sonu yok, ben sende yoruldum
Bir adım gelmedin, ben bin kez savruldum.

Sarhoş Gönül

Gün batımı boş bir kadehle
Dalmışsa hayal alemine
Kara bir gecede içli içli
Vurmuşsa şişenin dibine

İlk aşktı ilk sevgiliydi
Gözgöze dizdize ilk defa
Ağrısı hasretin sancısı
Ben kardan adam
O ateşten gömlekti

Gözleri birde şirin sözleri
Nakış nakış işlerdi yüreğime
Dolu dizgin gamsız gemsiz
Şahan taylar şahlanırdı

Çok uzaklarda umut salkımı bir köy
Bütün renkleri almış iklimlerden
En çok haziranda vuruldum sevdasına
Sayamadım baharını yazını

Tarifi olmayan benzeri bulunmayan
Ey sevgili sana baktığım zaman
Alnından süzülürdü gök yüzü
Dudakların dökerdi gülüşleri
Kaşın bulut karası

Sende uyan bu gafletten
Uyan artık uyan ülkemin inançlı insanı
Türkiye cumhuriyetini kurmak için
Peşin peşin ödedik ağır bedeler
Yargılı yargısız infazlar gördük
Kimi zaman

Akçakışla denince müftüsüyle anılırdı
Yozgat akdağı civarda hatırı sayılırdı
Kalabalıktı nüfusu dünyaya dağıldı
Ne ağalar Ne beyler
geçti bu köyden…