Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Sönmeden gökte yıldızlar
Aladay dan başladım
Ali sekisi garğılık derken
Yol boyu param parça oldu
Sebil yüreğim sonra

Ah be cano can şimdi
Bizim oralar yem yeşil
Boydan boya papatya
Kır çiçeği yaban gülü
Kara meşe ardıç püskülü

Çok şey öğretti bana
Alttan alttan almayı
Dillimde sabır
Dik başlı yumuşamayı

Yürüyoruz yağmurlu bir günde
Islanıyoruz ikimizde sırsıklam
Ellerin avuçlarım da
Yatarken iblis ölüm uykusuna

Kalıcı tutan elleri alnında ki teri
Yorgun bitkin düşer titer bedeni
Herkes doyar yoktur sofrada yeri
Kaynana ya kayın baba ya eyvallah

Kara şifreli ağustosu diyemedim
Aramıza taştan duvar göremedim
Yaktın yüreğimi hiç söndürmedin
Kimseye kalmayan yalan dünya

Öküzü vardı kağnısı vardı
Atı vardı arabası vardı
Zemheri kara kışı
Büyüğe saygı küçüğe sevgi
Bütün evlerde soba yanardı

Şimdi rüzgâra kapılıp kapına gelsem ne fayda.
Uykularının en kuytu yerinde düşüne girsem...
Bir veda busemi bıraksam yorgun alnına,
Yüzünde yarım kalmış bir tebessüm görsem,
Ne fayda artık?

Kış var kıyamet var
Gelme her akşam
Kristal leşmiş yağan kar
Donarak uyur gönlümde
Hava açık gök mavi

Bir akşamın vaktinde gel
Özlediğim beklediğim ol
Okşa duyguların ahengini
Yeşil başlı ördek gibi
Durgun sularımda salın gel