Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Uçurum içinde yol aldığından beri
Karardı güneşli soldu ümitler
İlkbaharda açan menekşeler yok
Vurgun gönlüm yorgun artık

Asırlardır susuz çöl gibi kurak
Bölme gece mavisi düşlerimi
Bedenimde can damarıma kan
Koy başını sol göğsüme
Yarım kalmasın

Sessizlik yordu sensiz kalmaktan
Yoruldum artık peşinden koşmaktan
Bir adım gelsen bin adım sayardım
Tatlı bir söz söylesen eğer Kİ

Geçmiş anılardan kalma bir hüzün
Tren gelirdi düdüğünü çalarak
Kara bir duman kaplardı mavileri
Ağır ağır yanaşırdı perona
Bütün yolcular yorgun uykulu

Meyvesiz bir dal gibi
İçime düşüyorsun
Kıvılcımlar parçalanıyor
Kor ateşler içinde
Sıcak bir çatışma

Gözlerimde çağlardan kalma hüzün
Çarpıyor kalbim nedenli nedensin
Ben hiç duymamıştım karanlıkta
Gece kuşların ötüşünü

Bütün gün sokaklarda yürüdüğüm
İlk defa sensiz akşam üstü
Şuramda serseri bir sancı
Hiç olmayan inceden ince sızı
Düşüp gecenin koynuna

Mavi desenli şafakların öyküsü
Gelip geçtikçe gözlerimden
Azar azar tükenti ömrümü
Umut dedi umut yüreğim
Suskuların yaralı turnası

Gecenin dili yok ki başlasa söze
Bakışını düşlerdim seni görmeyince
Susardı söz yanardı yürek döner köze
Tutulmayan eller öpülmeyen diller
Paslı çivi gibi saplı yüreğimde

Medeniyetlerin beşiği senmiydin
Bir adım ötesi deniz olan
Tut elimi ey sevgili yar
Boğulup kalmayım