Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Kim bilebilir ki
Hangi sancı sabahladı kucağımda
Kaç kez gebe bıraktı aşka beni
Kaç kez nefesim tutuldu yokluğunda
Ne kadar tutsak kaldım yusuf gibi

Saat yirmidört devrilmeden
Başımda bir tatlı telaşla
Gelmiştim kapına
Oturup geçmişten söz etmek

Bir evlat sızısında, bir ana duasında,
Toprağın bereketinde, suyun rızasında,
Sessizce dünyayı omuzunda taşıyan,
Bir ömür vefayı, sabırla yaşayan...

Yıllar yılı mutluluk aradık
Tanınmayan yürek kıyılarında
Toprağa düşen ilk cemre gibi
İşgal edilen sol yanımızı
Divan savaşlarına bulduk

Hele Bir Dur

Dur deli rüzgar bitsin bu hasret
Bitsin bu acı dolsun çilem
Dolsun ecel gelmeden
Solmadan çiçekler olmadan gazel

Bunca yıl aradık mevsim mevsim
Toprağa düşen cemre gibi aşkı
Çıplak ayakla gülü diken yürüdük
İşgal edilmeden önce sol yanımız

Bir ana, bir baba, bir sıla vardı,
Taş duvar, çamurdan bir yuva vardı.
Çocukluk günlerim mazide kaldı,
Şimdi gönlümü o toprak çekiyor.

Ela gözlüm ben bu aşka düşeli,
Her günüm ızdırap, her günüm çile.
Aşkın ateşiyle yandım tutuştum,
Dermansız bir derde düşürdün dile.

Kurumuş bir ağaç gibisin
Kökü toprakta çakılmış
Gövdesi kof içi boş
Dalları meyvesiz kuru

Bu gece hep seni düşündüm
Senin ellerini senin gözlerini
İflah olmaz gayrı sol yanım
Peşinden koşmaktan