Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Giderken kapıyı örtme demiştim,
İçeride bir çocuk kaldı, üşüyor.
Sana söyleyemediğim ne varsa,
Şimdi birer birer gözden düşüyor.

Daha büyüyecek senin canların,
Yarım kaldı hayal ile anların.
Ankara ayazı bağrımı yakar,
Durmaz gözlerimde kanlı yaşlarım.

Dizlerimde fer yok, bitti yokuşlar,
Nefesim daraldı, serttir bakışlar.
Her aşkı bir umut heybeme kattım,
Güneşi ararken hüzne mi battım?

Erenler Bağı

Gönül hırkasını giydim eğnime,
Bir kâmil mürşide vardım Erenler.
Dünya hevesini gömdüm kalbime,
Hakikat sırrına erdim Erenler.

Hünkâr Hacı Bektaş ocağında biz,
Pire niyaz ettik, bellidir izimiz.
Ali'nin yolunda, hakikatli öz,
Erenler ceminde biz de varız biz.

Bir elinde hüzün, birinde sabır,
Dolaşır dillerde o kadim kahır.
Hasan’ın zehriyle yanan bu bakır,
Hüseyin’in kanıyla durulur erenler.

Erken Düştü Cemre

Cennet dediler de geldim
Hayal ettim kışını yazını
Buralarda mevsimler şaşı
Mavi yeşil gül gülistan

Erken Giden

Daha sabah olmadan gitti
Gözlerinde kalan güneş ışığı
Rüzgarlar bile sustu ardından
Gökyüzü eğildi bulutlar ağladı

Ey deli rüzgar es
Es efil efil dolaş gel
Yaylaları ovaları
Başı dumanlı insanları

Dök gülüşlerini gece yarısı
Başak başak savur üstüme
Tan atışı yatarken sol yanında
Bakışların gül ekmiş zamansız