Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bir tadımlık yaz baharın
Yarası bizim yaramız sen
Ayak seslerini dinle
İçinde dağ yeli sevdamın

Söyledim sana derdimi
Işıksız bir gecede
Açtım sana kalbimi
Gördün ya seninle dolu
Dedim delice aşığım sana

Durduramaz kimse beni, koptu kayışlar!
Freni patlamış bir kamyon gibi sert bu akışlar.
Hataları sildim, geçmişi ateşe verdim,
Kendi yolumdayım artık, şampiyonluk tek derdim!

Rotası belli olan gemi gibi
Biz seninle demir almıştık
Seyri sefer pusula cepte
Hani demiştik ya
Bir kere bir,olalım

Köz üstünde gevrek ekmeğin
Ufakları dökülürdü kucağıma
Sarı başaklar çoğalırdı
Ah çektikçe kara toprağa
Ahlar dökerdi bereketini

Gidelim bir dağ başına mesela
Hoş geldin desin kurt yavrusu
Merhaba desin kara koyun
Tilkiler tavşanlar karşılasın
Ötüşen kuşlar sevişerek

Köyceğiz Dedikleri
Köyceğiz
Dedikleri küçük bir kasaba
Şafaklara uyandı yıllar yılı
Aç ile toku iyi ile kötüyü
Gözgöze dizdize bir arada tuttu

Sabahın seheri göle inince,
Bir sükût yayılır, ince mi ince.
Sığla ağaçları fısıldar durur,
Doğanın dilinde bin bir hece.

Yuvarlakçay’da su coşar taştan,
Sallanır salıncak, geçer her yaştan.
Buz gibi akıntıda hayat canlanır,
İnsan gençleşir, doğar en baştan.

Güneş, battığı o karanlıktan doğacakmış gibi...
Düşün ki; suyu çekilmiş, yoksul ve derin bir kuyuyuz.
Aşksız kaldık, sessiz mezarlıklar gibi;
Öyle bir sağır sükût ki bu,