Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Kökü toprağa çakılı ağaç gibi
Kurumuş dalları çiçeği döktü
Başı duman duman dağlar gibi
Yaz bahar aylarım kış döndü

Hadi be ordan
Aşkta adres yok
Gönül kapılarını kapatıp
Çekip gitsem mi acaba
Bu şehirden
Anılar ne der acaba

Pınarlarından su içen
Yaralı bir ceylanım
Sonra sen geliyorsun
Dişi aslanlar gibi
Göğsün üstü gül güneş

Şu köyün ötesinde bir köy daha var
Uzun yaylaları ulu ormanlar sarar
Burada ay kızıl güneş parlak doğar
Sular berrak yosun tutmaz taşları
Yazı başka kışı başka

Yine hatırladım geçmiş yıları
Duman kapladı yüce dağları
Açmadan soldu gönül bağları

Sen neredesin ben neredeyim
Söz verdim yare nasıl döneyim

Yalancı baharmış gençlik yıllarım
Unuttum kumrular gibi sevişmeyi
Daralıyor içim sıkılıyor canım
Karlı dağ gibi
Başım da küme küme bulutlar

Yol kenarında durmuş dorukların da
Küme küme bulutları seyir ediyorum
Aylardan mart birazda üşüyorum
Vurunca güneş saçlarıma
Yazdan önce baharı özlüyorum
Elimi uzatsam tutacak gibi

Şu sonbahar sarıları
Sona yaklaşıyor gibi
Nar çiçeği umutlarımız
Yeşildi aldı alnımız aktı
Kara düşler aydınlıktı

Gel hele otur anlatayım derdimi
Sizin oralarda kar buz eridi mi
Özledim kimsesiz ihtiyar nineyi
Taş vurup kafa kıranlara sustum

Bir bedende sıkışmış can gibiyim
Tek hücreli odada yaşıyorum sanki
Göçmen duygular besliyorum
Gitmesi zorda olsa bu şehirden
Yakınlık duyduğum kuytularda
Bedevileşiyor yüreğim