Bakışın ufkumda sönmez bir ışık,
Hasretin bağrımda sızlar be babam.
Gönlüm bu dünyanın derdine alışık,
Yokluğun içimi sızlatır babam.
Alnının çizgisi ömrün bereketi,
Senden miras kaldı dik durma niyeti.
Oğluna öğrettin arı, iffeti,
Yolunu gözlüyor gözler be babam.
Bir koca çınardın gölgen yetiyordu,
O sert bakışında şefkat tütüyordu.
Sen varken hanede dertler bitiyordu,
Şimdi öksüz kaldı sözler be babam.
Dünyanın yükünü çektin de sustun,
Vakarlı duruşun, asil bir dosttun.
Toprağın nur dolsun, cennet olsun postun,
Dualar adınla çağlar be babam.
Salim der ki gölgen gitse başımdan,
Asla silinmezsin o dik duruşundan.
Bir hayat dersiydi alnın çizgisi,
Kokun tüter hâlâ toprağından, taşından...
Kayıt Tarihi : 8.06.2026 22:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!