Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bana senden bahseder gelip geçenler
Bana seni anlatırlar suyundan içenler
Bedeni yorgun otu yolup ekin biçenler
Tarlalarda da örs çakiç sesi kalmamış

İlk yaz ortasında bir hüzün
Tren gelirdi uzaklardan
Kara duman başında
Usul usul yanaşırdı perona
Bütün yolcular ayakta

Kaleme Söylerim

Kaleme söylerim yüzümü güldümez
Yazar bu derdimi yare bildirmez
Teserleme bu hasret beni öldürmez
Derdimi ortaya ser.ser kara kalem

Tatlı acı anılar getir
Yokluğum kalsın aklında
Gözyaşlarını anımsa
Gitme kal bende say ki
Bir çocuğun isteği bu

Böyle mi ölünür bu zamanda
Hangi çağdayız hangi asırda
Böyle mi düşer vadilere
Gider gibi akşam güneşi
Gözlerimde fer mi kalmıyor

Karanlık bir gecede seni beklemek
Yıldızlar sönerken sarı çiçeğim
Çıldırır gecenin birinde yalnızlık
Bozkırda toz olur duman olur oysa

Var sayalım başın yayladayız
Sen yayla güzeli oluyorsun
Rüzgar aşkına kapılmış
Kanat vuruyor çamlar
Çifte pınarda çamrakta

Sessiz sakin huzur ararken
Çıkıverdi ansızın karşıma
Başladı akmayan gözlerim
Yağmur damlası gibi içime
Göremezdin göz yaşlarımı

Başımız doruklara değerken
Gök mavi buzdan bir ışık
Ay bakışlım
Bir çift kahve karası göz
Bakarken yüzüne

Zamanların unutulmazını yaşamıştık
En büyük sevdaya yelken açmış
Aşkı biz leyla ile mecnun
Kerem ile aslı sanmıştık