Yine duman çökmüş yüce dağlara
Bahar selâm salmış yeşil bağlara
Çiğdem uyanınca batmış nurlara
Gönül kapısını açmamak elde mi?
Nakarat (Coşkulu)
Pınarlar gürül gürül, buz gibi akar
Her bir kır çiçeği bir sevda yakar
Lale boyun bükmüş, mahzun bakıyor
Bu yeşil cennete aşık olmamak elde mi?
Al yeşil giyinmiş tepeler, beller
Kekik kokusunu getirir yeller
Dertli garip coşar, susunca diller
Toprakla bir olup coşmamak elde mi?
Nakarat (Coşkulu)
Pınarlar gürül gürül, buz gibi akar
Her bir kır çiçeği bir sevda yakar
Lale boyun bükmüş, mahzun bakıyor
Bu yeşil cennete aşık olmamak elde mi?
Şu yalan dünyanın derdi savrulur
Hasret çeken yürek burda kavrulur
Kaderin yazısı yaylada kurulur
Kuşlar gibi göğe uçmamak elde mi?
Final Nakarat
Pınarlar gürül gürül, buz gibi akar
Her bir kır çiçeği bir sevda yakar
Lale boyun bükmüş, mahzun bakıyor
Bu yeşil cennete aşık olmamak elde mi?
Kayıt Tarihi : 9.05.2026 12:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!