Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Dalgınlığına gelirde unutursan
Gece mavisi düşlerimi
Buğulanır kahve karası
Bir çift göz sel olur
Dereler dolar nehirler taşar

Ayrı damardan aktı suyumuz
Atamız ecdadımız soyumuz
Bir birine benzer huyumuz
Yaramızı deşen sevdamız
Çiçek çiçek meyveye dursun

Laldı konuşmaz öylece bakardı
Okşardı bakışları yüreğimi
Güldüğü zaman dur su gibi
Kayıp giderdi dudaklarından
Rüyamı gerçek mi

Hiç bir yeri yurt edinmedi
Sürgün yalnızlığım benim
Heybem rüzgarla dolu
Fırtınalı dünlerden kalma...

Gecenin alaca karasında doğmuşum
Bundandır yaşama olan tutkum
Bu yüzden en çok
Geceye düşen maviyi severim

Yüce dağ başında bir fener yaktım,
Yarin yollarına hasretle baktım.
Gözümden yaş değil, özlem akıttım,
Silmeye mendilin gücü yetmiyor.

Yüce dağ başında bir duman idim
Yâr elinden içtim bittim tükendim
Ben kendi halimde bir umman idim
Aşkın deryasına battım tükendim

(Türkü)
Bir umutla ekmiştim sevda bağını
Gül beklerken koptu dalı neyleyim
Aşılmaz sanırdım dünya dağını
Yollarımı taşa döndürdü nedeyim

Gözlerin bir mühür, kalbime vurdun,
Ruhumun içinden sessizce durdun.
Çöllerde seraptın, vuslata yordun,
Seninle yeşerdi kurumuş dallar.

Son anos yerde yolcu kalmasın
Paslı bir çivi saplı ciğerime
Ara sıra sızısı vurur beynime
Başım ellerim arasında