Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Akçakışla önü dümdüz bir ova,
Göz alabildiğine toprak ve yuva.
Yetmişli yıllarda kuruldu dava,
Zengin kâr peşinde, fakir ekmeğe.

Dur hele diyeceklerim var sana
Toprak yağmuru çiçekler baharı
Nasıl özlerse bende sen
İşte öyle sorarsan beni

Asırlardır harlanan
Cehennem ateşi gibi
Aha tam şuramda
Ağrısız sızısız çaresiz
Yakar iç arenaları mı

Kader ağına bir bizi düşürdü
Yükledi derdi derman deşirdi
Yüzdü derimizi koydu pişirdi
Bir lokma aş etti gurbet bizi

Hele bir çıkıp da bakınca yola,
Dağ susar, gök durur, nefes kesilir.
Akçakışla rüzgârı verince mola,
Yaylalar bir ana, bağrın açılır.

Bir salı sabahı doğmuşum
Gün serilirken ovalara
Yer gök şahit olmuş
Adım salim konmuş
Demişler

Eyy seven canın yarısı
Üstümü örten gökyüzüm
Karınca kararınca
Toprağa dökülen bereket
Yağmur da yağar elbet

Bilirsin sabahlarımın erken olduğunu
Darmadağın uçuşur delileşen düşlerim
Bak gülümseyip geçiyor insanlar
Uzanıyorum dokunmak için

Gök gürler gibi gelsen
Çöl bağrım yeşillenir
Yakar alevin sol yanımı
Bağ bozumu gözlerimden
Havalanır göçmen kuşlar

Haydı toparlan be yüreğim
Şehir hayatı uymadı bize
Toparlan da gidelim
Kalmadı keyfin eski havası
Bir sohbetle bir çayın