Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Dalgınlığına gelirde unutursan
Gece mavisi düşlerimi
Buğulanır kahve karası
Bir çift göz sel olur
Dereler dolar nehirler taşar

Ayrı damardan aktı suyumuz
Atamız ecdadımız soyumuz
Bir birine benzer huyumuz
Yaramızı deşen sevdamız
Çiçek çiçek meyveye dursun

Laldı konuşmaz öylece bakardı
Okşardı bakışları yüreğimi
Güldüğü zaman dur su gibi
Kayıp giderdi dudaklarından
Rüyamı gerçek mi

Hiç bir yeri yurt edinmedi
Sürgün yalnızlığım benim
Heybem rüzgarla dolu
Fırtınalı dünlerden kalma...

Gecenin alaca karasında doğmuşum
Bundandır yaşama olan tutkum
Bu yüzden en çok
Geceye düşen maviyi severim

Kimsin necisin dediler
Şairim yazarım diyemedim
Neden suratın asık dediler
Şuram ağrıyor gösteremedim
Ne düşünüyorsun dediler

Sen gideli evinizin yerinde yeler esiyor
Akağanın mahmutun kemikleri küsüyor
Dumanı tütmez bacaların taşları üşüyor
Gel gör şimdi köyü ne hale gelmiş apo

Yaprak gibi ihtiyar genç dökülmüş

Suları akmıyor kurumuş pınarlar
Bacası yıkılmış çıkmaz dumanlar
Nerede şimdi bunu yapan ustalar
Geçim sıkıntısından dağılmış köyüm

Bulanık sel suyu gibi
İçimin uçurumlarından
Geçip gitti
Öfke kustu sol yanım
Umudun ırmakları taştı

Sönmeden gökte yıldızlar
Aladay dan başladım
Ali sekisi garğılık derken
Yol boyu param parça oldu
Sebil yüreğim sonra