Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Yine hatırladım geçmiş yıları
Duman kapladı yüce dağları
Açmadan soldu gönül bağları

Sen neredesin ben neredeyim
Söz verdim yare nasıl döneyim

Yalancı baharmış gençlik yıllarım
Unuttum kumrular gibi sevişmeyi
Daralıyor içim sıkılıyor canım
Karlı dağ gibi
Başım da küme küme bulutlar

Kınadı mı dersin gurbet bizi yıllarca
Hasretin omuzlarıma yük ton olunca
Vay be harcadım ömrümü hunharca
Suçlamadım kimseyi günahsa benim

Pınarlarından su içen
Yaralı bir ceylanım
Sonra sen geliyorsun
Dişi aslanlar gibi
Göğsün üstü gül güneş

Kaşı karam gözlerin sinemi yakar
Yaralı ceylan gibi hüzünlü bakar
Dokunsam tenine ateşi elimi akar
Beni yollara vuran yozgat güzeli

Şu köyün ötesinde bir köy daha var
Uzun yaylaları ulu ormanlar sarar
Burada ay kızıl güneş parlak doğar
Sular berrak yosun tutmaz taşları
Yazı başka kışı başka

İçmeden suyunu solumadan havasını
Ölüm bize zor gelir be arkadaş zor
Zor diyorum çünkü

Konuşsam duymazlar gel hele
Azar azar üst üste koyarak
Sevdim ben seni yıkılmasın
Sol yanındaki dağ
Gözlerinden şarabi bir hüzün

Yol kenarında durmuş dorukların da
Küme küme bulutları seyir ediyorum
Aylardan mart birazda üşüyorum
Vurunca güneş saçlarıma
Yazdan önce baharı özlüyorum
Elimi uzatsam tutacak gibi

Şu sonbahar sarıları
Sona yaklaşıyor gibi
Nar çiçeği umutlarımız
Yeşildi aldı alnımız aktı
Kara düşler aydınlıktı