Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Durduramaz kimse beni, koptu kayışlar!
Freni patlamış bir kamyon gibi sert bu akışlar.
Hataları sildim, geçmişi ateşe verdim,
Kendi yolumdayım artık, şampiyonluk tek derdim!

Rotası belli olan gemi gibi
Biz seninle demir almıştık
Seyri sefer pusula cepte
Hani demiştik ya
Bir kere bir,olalım

Köz üstünde gevrek ekmeğin
Ufakları dökülürdü kucağıma
Sarı başaklar çoğalırdı
Ah çektikçe kara toprağa
Ahlar dökerdi bereketini

Gidelim bir dağ başına mesela
Hoş geldin desin kurt yavrusu
Merhaba desin kara koyun
Tilkiler tavşanlar karşılasın
Ötüşen kuşlar sevişerek

Yaslandığım ağaç gövdesi gibi
İçimde çogalarak yeşerendin
Gidiyorum anılar bırakıp
Dönüşü olmayan bu yolda
Hasretle özlem bir olacak

Yükledim sırtıma onca kederi,
Dönüp de bakmam hiç, asla geri.
Vefasız bağından kopan gülleri,
Bıraktım ardımda, gidiyorum hey!

Makamı, mevkiyi nâmerde verdik,

Bırakıp beni gitme demiştim
Gitme çocuk gitme tek başına
Sen gidersen ben ham meyve gibi
Düşerim tutamazlar dalında
Peşinden deli taylar koşturan

Hangi kara toprak sakladı yüzün?
İçime oturdu dinmeyen sızını.
Daha gidilecek çok yolun vardı,
Kara kışa döndü baharda, yazımı?

Semadan süzülüp inersin göle,
Selamım götür de o garip kula.
Hasretin yükünü vurdun mu yola?
Kanadın allıdır, Allı Turnam.

Kaderin elinde savrulan yelsin,

Saf sular gibi gece matemi
Neşem yaslı soluğum hüzün
Kara kaşlı kahve gözlü
Öyle yürekten savmiştim ki
Bilmedi anlamadı anlatamadım