Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bir bakışla bir gülüşle
Böylemi ala bora olur
İnsanın yüreği
Bumu sarıp sarmalayan
Aşk dedikleri illet

(Derinleşen Yaralar)


Bir kış akşamı, Galata’nın altındaki o loş meyhanelerde,
Duvardaki rutubet izini harita sanıp kaybolmaktır seni sevmek. Garsonun bıraktığı bayat ekmek kokusunda,

Şu dağların ardı hep dumandanmış
Bize mesken olan yurt yalandanmış.
Zalimin elinde çark talandanmış,
Ceketimi alıp çıkar giderim.

Dost bildim canları pusuya durmuş,

Doğruluk yolunda başımız diktir,
Gönül aynasında yalan çirkindir.
Her dert bir imtihan sabretmek haktır,
Hakk'ın kelâmından sapmamak gerek.

Ömür dediğin şey bir esen rüzgâr,

Sol yanım yaralı aslan
Sağ yanım gök mavisi
Gözlerime düşen sevdan
Kah yoldaş olup yolunda
Kah sırdaş olup koluna

Karanlık çökmeden çık gel
Patlamaya hazır
Mayın gibi parçala
Sonra şifalı ellerini
Bir melhem gibi sür yaralarıma

Belalı bu sevda, Adem’den miras,
Nesilden nesile, devredip gider.
Gönüle uğramaz, ne bahar ne yaz,
Ömrü peşisıra, sürüp de gider.

Kal gitme bu akşam vakti
Alnın akı okşasın geceyi
Kaldır kaşlarını yıkma.
Hadi can

Köroğlu gibi dağlarında iz sürdüm
Doruklarında kartallarla gördüm
Davar sığır güttüm kurt kovaladım
Sorumsuz kavgalarım oldu

Omuzunda heybe içinde kuzu
Ayağı çıplak çalmaz kavalı sazı
Baba ocağından içenler suyu
Çobanmı olurdu sadık emmi