Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

İçinin acısın dök ırmaklara,
Durulsun bulanık sel sularında.
Gömülsün kederin derin taşlara,
Yıkansın yüreğin su kenarında.

Biz ikimiz aynı günde doğmuşuz
Damarda kan tende can gibi
Çığlık çığlığa bir bebek
Ama aynı yıl değil cano

Gönül defterini kapattım bugün,
Yollarına umut seremem artık.
Çözüldü içimde o kör düğüm,
Menziline geri varamam artık.

Olur da bir gün dönersen geri,
Sokaklarda boş arama yerimi.
Öyle bir yıktın ki kutsal eseri,
Tuz bastım, merhem sürme yarama.

Kötümü Olurdu 2

Bir sabah erkenden köye gitsek
Sarıkaya da inip dolmuşa binsek
Mezar gediğinde kıbleye dönsek
Okusak üflesek kötümü olurdu hasan

Yıllar sonra vardım farkına memleketimin
Çok uzaklarda açan iğde kokulu cennettin
Ruhu yolunmuş aşk alaca gözlerin yüreğim
Şimdi gitsek köye kötümü olur mehmetemin

Gönül sarayımı mülk eyleyenler,
Gördüm ki hanımı yıktı geçtiler.
Yüzüme hakikat söz söyleyenler,
Arkamdan kuyumu kazdı geçtiler.

Resmin yok ki assam duvara
Düşman değiliz baksam
Baksam ara sıra
Çocukça bir yüz canlanır
Sen gelince rüyalarıma

Yudumladım duayı her gece boyu,
Senin suskun gözlerin derin bir kuyu.
Düşsem içine çıkmam, şifadır suyu,
Huzur deryasına dalarım böyle.

Arkamda çam kokar, önümde meşe,
Düğmeli’den baktım bir garip düşe.
Masanın üstünde yarımlık şişe,
Dağladım ömrümü sönmez ateşle.