Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Ekmeğim aşım mavilerde düşüm
Unuttum adını sevda yürekli
Aklı yitik zır deli sanma
Düşsüz kaldım dilsiz oldum
Yıllarca şiirle seslendim

Sevgili olmasak da olurdu
En yakın arkadaşım olsaydın
Senden bu kadar uzak olmazdım
Bu kadar ayrıda kalmazdım
Hep yanında olurdum

Ah be yalnızlık bal olsa yenmezsin
Yokmu senin gamsız kedersiz yanın
Hiçmi yok eşi dostu seven tarafın
Yoksa kalabalık içinde hep böyle
İnsanın içine patdiye düşermisin

Irgat çocuğuyum adım salim
Akdağda doğmuş yaylada büyümüş
Kutla kurt kuzuyla kuzu olmuş
Doruklar da kartal uçurmuşum
Kurt kovalamış tavşan vurmuşum

Köyde doğmuşum yaylada büyümüş
Ele avuca sığmaz çocukmuşum
Kartallarla kanat çarpmış
Kurtlarla aynı yolu yürümüş
Adımı salim diye

Ah o özler o gözler var ya
Her sabah günaydınder gibi bakan
Bir konuşabilseydi zamanlı zamansız
Her akşam ayrılık çanı çalmazdı

Hünerili ellerinle dokun
Kalbur gibi delik deşik
Tam şuram
Delirme zamanı ateşin
Ey sevda yürekli esmer
Göğsümün üstüne konan

Ne limanda lamba, ne kürekte sızı,
Ben kendi içimde buldum yıldızı.
Altı yüz kapıyı açtık da geldik,
Sözle nakşettik baharı, yazı.

Kara bulut başım üstünde
Saymadım ayları yılları
Sayısız şovalyeler vurdu
İç çatışmalarımda beni

Düşün ki bu gece sana geldim
Öptün alevlendim yandım
Eyy ulu dağları deviren
Akar suları çeviren yarim
Var mı