Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Güneşin ateşi düştü denize,
Mavi bir serinlik geldi diz dize.
Sıcak fısıldıyor şimdi her yüze,
Temmuzun bağrında yandı bu yaz.

Kardan adamlar yapardım
Havuç burunlu eli sopalı
Babamın eski paltosunu
Abimin kaşkolu boynuda
Bir elinde tesbih

Gözünle yazdığın sessiz dilekçe,
Kalbimde okunur her gün binlerce.
Sana çıkan yollar kapalı olsa,
Beklerim yolunu bir ömür öylece.

Hovardaca harcanan ömürler
Ömürünce gönülden gidenler
Kahkalı uzun uzun gülüşler
Kaç kez sildim hafızamdan
Kaç kez yeniden yazdım
Yürek gümgüm dövdüğünde

Beri gel hele beri gelde
Yasla göğsüme başını
Gel seninle sırdaş olalım
Bir yastığa baş koyalım

Yasak kitap gibi yaşadık
Biz seninle yaz baharı
Sorguya çekilmezdi aşk
İçimde direnen militan

Silme şansın yoktur anıda izi,
Kalsa sönmez yürek, tutuşan közü.
Ne rüzgâr dindirir içteki gizi,
Ne de bir teselli unutturur sözü.

Yıllar gelip geçer bir rüzgâr gibi,

Bozkırın Edebi Sızısı

Bir kütüphane rafında unutulmuş,
Cildi hafifçe aşınmış o ağırbaşlı kitap gibisin.
Sayfaların arasında kurutulmuş bir karanfil değil de,
Eski bir randevunun telgraf kağıdı saklıdır sende.

Ankara kızları benzer borana,
Gülüşü can verir gönlü yorana.
Kızılay’da rastlayınca o ana,
Kalabalık içinde aradım seni.

Ölüm uykusunda koca şehir
Bir sevgili gibi uzanmış
Katar katar vagonlar
Kulağa gelen siren sesleri
Rayların gelin edasında