Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Güneş çoktan doğdu üzerine sense
Sönmeye hazırlanan yıldız gibi
Yok sayma hatırla uğruna
Kaç kere vurgun yedik gece boyu
Kaç kere bölündü uykularımız

Bir aşk kadar güzel
Kobra gibi zehirli
Fahişe kadar şehvetli
Okyanus gibi derin
İstanbul gibi sık boğaz

Rüzgar gibi geçip gitti
Nazlı nazlı büyüttüğüm
Güzel yosma büyük aşk
Yüreğime dokunan iki eldi

Deli başımda yayla yelim
Ahh aşkın dili ana dilim
Adın yazılı bizim dağlarda
Duy beni ilkbahar sevincim

Yozgat gibi asil olsun
Umutsuz yüreklere umut
Bozkırlarda yiğit
Milliyetci ülkücü olsun

Bir bakışla bir gülüşle
Böylemi ala bora olur
İnsanın yüreği
Bumu sarıp sarmalayan
Aşk dedikleri illet

(Derinleşen Yaralar)


Bir kış akşamı, Galata’nın altındaki o loş meyhanelerde,
Duvardaki rutubet izini harita sanıp kaybolmaktır seni sevmek. Garsonun bıraktığı bayat ekmek kokusunda,

Sol yanım yaralı aslan
Sağ yanım gök mavisi
Gözlerime düşen sevdan
Kah yoldaş olup yolunda
Kah sırdaş olup koluna

Halaya durmuşuz davullu zurnalı
Terden gömlek ıslatmışız
Horan tepmişiz karda boranda
Birlikte tırmanmışız dağlara
Üşümüş donmuşuz

Öküz yok tosun yok sade inek
At yok araba yok üç tane eşek
Davar yok sığır yok yün döşek
Bak şahinol ne hale de koca köy