Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Duruşun dağlar kar yüce
Öyle vurgunum ki sana
Güneş gibi ay gibi
Tutuşuyorum
Şimdi olsaydık yan yana

Bahar gelmiş başın yaylaya
Varam dedim varamadım sılaya
Nefsim yük oluyor garı bana
Akşamı hüzünlü olur gurbetin

Bir ağaç gövdesi gibi yıkılmış
Yüreğimde dolaşan ah ile vah
Seni benden koparan eyvah
Bağ bozumu bir salkım üzüm
Nerde kaş altından bakan gözün

Ne zaman sevmiştik biz
Zamanın durgun yüzünü
Kaç yüz yıl sonra çıktı
Kara kaplı defterin
İlk sayfasına yazılmıştı

Sevda çölünde tutuşup yanmış
Suya hasret bir gül gibisin
Denizlerde ışıl ışıl yakamoz
Damarıma kandır gülüşlerin
Sevmelerime yasla başını

Adın Dilimde Bir Yara İzidir

Bir şehri terk etmek kolaydır da,
Birinin içinden taşınmak...
İşte o imkansız.
Ben her gece pencereleri sıkıca kapatıyorum,

Öyle bir imza attın ki ömrümün orta yerine,
Ne mürekkebi kurur, ne sayfası eskir.
Zaman dediğin, senin yanında duran bir saat,
Mekan dediğin, dizinin dibinde bir huzur deryası...

Sana bakmak;

Bu yıl varamadım baraj kıyılarına
Ağpınarın suyundan içemedim
Yağmur gibi boşalır gözlerimden
Uzak denizlere sevincim
Umut çırılçıplak bir çığlıktır

Duyarmış meğer kör feyzinin kulağı
Dalaslan yapıtı bahçeye villa konağı
Suyu az ama akar tek başına pınarı
Elma armut olmuş toplarken gördüm

Keçiören’den çıktım, Köyceğiz’e dayandım,
Al bayrağın rengine, sevdasına boyandım.
Atamdan armağandır, bu gururla uyandım,

Bugün bayram günüdür, sevinsin çocuklar hey!