Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Yollara sordum da cevap vermedi,
Gözümün yaşını kimse silmedi.
Gönül hasretinden murat almadı,
Köşe bucak her yan, aradım seni.

Şehir şehir kasaba kasaba
Aramak bulmak yıllar sonra
Kucaklamak hasreti sımsıkı
Uçsuz bucaksız dağ başında

Ankara kızları benzer borana,
Gülüşü can verir gönlü yorana.
Kızılay’da rastlayınca o ana,
Kalabalık içinde aradım seni.

Ölüm uykusunda koca şehir
Bir sevgili gibi uzanmış
Katar katar vagonlar
Kulağa gelen siren sesleri
Rayların gelin edasında

(Oyun Havası)

Altındağ’dan aşağı,
Bağladım bel kuşağı.
Bura bebesi sevmez,
Gevşek olan uşağı!

Pencere den ötaçeyi seyir ederdik
Ne kadar tatlıydı sabah uykusu
Her sabah çoban sesiyle uyanırdık
Her evde Üç beş çocuk
Bütün sokaklar çığlık dolardı
Çocukluğumuz duru bir ırmaktı

Silme şansın yoktur anıda izi,
Kalsa sönmez yürek, tutuşan közü.
Ne rüzgâr dindirir içteki gizi,
Ne de bir teselli unutturur sözü.

Yıllar gelip geçer bir rüzgâr gibi,

Bozkırın Edebi Sızısı

Bir kütüphane rafında unutulmuş,
Cildi hafifçe aşınmış o ağırbaşlı kitap gibisin.
Sayfaların arasında kurutulmuş bir karanfil değil de,
Eski bir randevunun telgraf kağıdı saklıdır sende.

Yozgat gibi asil olsun
Umutsuz yüreklere umut
Bozkırlarda yiğit
Milliyetci ülkücü olsun

Halaya durmuşuz davullu zurnalı
Terden gömlek ıslatmışız
Horan tepmişiz karda boranda
Birlikte tırmanmışız dağlara
Üşümüş donmuşuz