Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bir bedende sıkışmış can gibiyim
Tek hücreli odada yaşıyorum sanki
Göçmen duygular besliyorum
Gitmesi zorda olsa bu şehirden
Yakınlık duyduğum kuytularda
Bedevileşiyor yüreğim

Çapakçur ayazında bir seni sevdim,
Gururu yok saydım, ayaklarına serdim.
Vedasız yolların tozuna erdim,
Mühürlendi kapılar, içim dışım keder.

Güneş doğdu tepeden, göz açtık bu sabaha,
Gülüşümüz yayıldı, ovadaki her vaha.
Sen pembe tomurcuksun, bense sadık bir yoldaş,
Gıpta eder görenler, erdiğimiz bu râh’a!

Pınarlar gürleyip coştuğu zaman,
Dağlar mor şalını attı üstüne.
Sular ki buz gibi, dertlere derman,
Laleler aşk mührü bastı üstüne.

Halaya durmuşuz davullu zurnalı
Terden gömlek ıslatmışız
Horan tepmişiz karda boranda
Birlikte tırmanmışız dağlara
Üşümüş donmuşuz

Öküz yok tosun yok sade inek
At yok araba yok üç tane eşek
Davar yok sığır yok yün döşek
Bak şahinol ne hale de koca köy

Yozgat gibi asil olsun
Umutsuz yüreklere umut
Bozkırlarda yiğit
Milliyetci ülkücü olsun

Akçakışlada devran sürenleri
Gurbet illerde perişan halleri
Hatırsız namerde el verenleri
Konu komşuda görüp kazdınmı

Son otobüste yanaşmiştı perona
Beklenilen yoktu hala aralarında
Belki dehiç gelmeyecekti kimbilir
Ama yine ben bekledim
Bir akşam üstü oto garda

Bağlandı yollarım kaldım çaresiz
Varın gidin siz uğrayın turnalar
Bir mektup gönder sessiz sedasız
Yakmayın yüreğimi ateşle turnalar