Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bu yıl varamadım baraj kıyılarına
Ağpınarın suyundan içemedim
Yağmur gibi boşalır gözlerimden
Uzak denizlere sevincim
Umut çırılçıplak bir çığlıktır

Duyarmış meğer kör feyzinin kulağı
Dalaslan yapıtı bahçeye villa konağı
Suyu az ama akar tek başına pınarı
Elma armut olmuş toplarken gördüm

Aldığım her nefes senden uzakta
Baktım resimde yokmuşun meğer
Acısı tatlısı mısra mısra yazsakta
Ben çoktan abayı yakmışım meğer

Efendi ağa hocaların da hocasıydı
Mulla ahmet mulla hüseyin dehasıydı
Eminin habibi yılların kahyasıydı
Tütmez bacalar ateşi küle dönmüş

Tersine akan nehir gibi
Ruh yorgun gönül yorgun
Özlemler güzel vedalar özel
Karanlıga ışık tutan şafakta

Dün gece harlı ateş gibiydin
Sanki kristalleri ermiş
Sol yanın kırgın çiçek
Amansız bir sızıdan
Telleri kopmuş bir sazın

Dalında yasak bir meyve gibisin
Dokunmak isteyip dokunamadığım
Koparmak isteyip koparamadığım
Söylemeye korktuğum sırlarım
Öyle asi öyle masum saklanmış ki

Çifte pınarda geziniyorum
Kuşluk vakti havasını
Suyunu acısını içiyorum
Ormanı sık vadisi derin
Döndüm durdum etrafında

Sevdası kara sevgisi ak
Aşkı kızıl ateşten köz
Bir bakış bir gülüş
Yıldırım misali içinde

Avucunda sütlü mavi üzüm buğusu
Gördüğün güzeler sanma ki senin
Kalp duvarları ören kim sorusu
Ateşi tutmaktı ellerinde senin