Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Tersine akan nehir gibi
Ruh yorgun gönül yorgun
Özlemler güzel vedalar özel
Karanlıga ışık tutan şafakta

Dün gece harlı ateş gibiydin
Sanki kristalleri ermiş
Sol yanın kırgın çiçek
Amansız bir sızıdan
Telleri kopmuş bir sazın

Dalında yasak bir meyve gibisin
Dokunmak isteyip dokunamadığım
Koparmak isteyip koparamadığım
Söylemeye korktuğum sırlarım
Öyle asi öyle masum saklanmış ki

Hatırlarmısın geçen yılları
Sana uzanan ince narin
Sıcak elleri
Hani sen demiştin ya
Platonik bu aşk

Kaşı kara gözü ela yüreği yara
Küheylan bakışlı deli kısrak
Başka ateşler istemem yanmak için
Ana kuzusu selvi boylu
Geç bulduğum tez ulaşamadığım
Vakitli vakitsiz günün her saatinde

Ağırıma Gidiyor

Kirpiği kaşı kömür karası
Yüreğimin onulmaz yarası
Bakışlarında kayıp olduğum
Nazlı edasına kurban olduğum

Çifte pınarda geziniyorum
Kuşluk vakti havasını
Suyunu acısını içiyorum
Ormanı sık vadisi derin
Döndüm durdum etrafında

Sevdası kara sevgisi ak
Aşkı kızıl ateşten köz
Bir bakış bir gülüş
Yıldırım misali içinde

Avucunda sütlü mavi üzüm buğusu
Gördüğün güzeler sanma ki senin
Kalp duvarları ören kim sorusu
Ateşi tutmaktı ellerinde senin

Kara bulutlar geçiyor üstümden
Telaşlı baykuş yavrusu gibi
Tam şuramda çırpınıyor aşk
Ölmüyor kalbimde ki yatalak