Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Yüce dağlar engin ovalarda
Geçit vermeyen tüm yollarda
Büklüm büklüm çökünce hüzün
Yanar bağrın daralırsa göğsün

Karasını yırta yırta geldim
Daha söyleyemediğim sözler
Dokunamadığım yerler var
Heybem dolu yüküm ağır
Taşınmazlarım var istanbul

Ben varken size yakışmaz ağlamak
Mavi gökyüzü sarı yıldız
Rüzgar fırtına ay güneş
Kara toprak arsız arsız bakma öyle
Benim anam öldü

Senin yanakların kırmızı
Dudakların gül pembe
Gözlerin kahve karası
Gerdanın beyaz
Uzun yoldan geldim

Alıp yüreğine taşınmazlarını
Geçip giderken düşünemezsin
Belkide gittiğin yerde
Düşünür toprağını özlersin
İç çatışmaların başladığında

Yine aldım kalemi elime
Yazam dedim yazamadım
Neredeyse unutmuşum
Kalem tutmayı tutmayı
Öyle ki siyah önlük

Madenin ocağı baraja daldı,
Deri fabrikası hüsrana kaldı.
İflasın haberi kapıyı çaldı,
Göç yolları bizden gençleri aldı;
Sokaklar sessizce maziye daldı.

Farz etki uykusuz bir düştü
Hiç gelmedi hiç görmedim say
Çöl rüzgarı gibi esip geçti de
Delice sevda kor ateşti de
Dokundum elim yandı
Öptüm dilim yandı

Ellerin değmedi ki ellerime
Şahin bakışlım
Gözlerin değmedi gözlerime
Kartal gibi yükseklerde

Yazmıyor derdimi artık şu kalem,
Her bir satırında bir ah gizliyor.
Dursun artık dünya sussun bu âlem,
Yürek yorgun düştü vuslat gözlüyor.