Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Güneşe söyle erken batmasın
Karanlığa gömülmesin aşkım
Korkarım karanlık gecelerden
Çatılmasın hüzünlenip kaşın

Söyle gökyüzünde ki yıldızlara

Ne günlerdi o başın yaylaya göçerken
Çökelekle dürüm soğuk suyunu içerken
Kalıçla yolup bazen de tırpanla biçerken
Unutmam yaylam unutmam köy seni

Defter kalem almaya paramız yoktu

Patika yolların dağ yolcusuyum
Hiçbir şey azaltmıyor artık
Yalnızlığımın serin sularını
Uçsuz bucaksız bir uçurumun
Kıyısında üşüyorum
Ey hayat çiçeğim kucakla beni

Ne zaman işler yolunda desem
O yolda atım ölüyor
Nereye baksam ülkücü sandığım
Kanı bozuk
Devşirmeler bayram ediyor
Her kanalda bir eşek

Yalnızlığın ne demek olduğunu
Bilmek istersen eğer
Gökyüzünde yıldızlara bak
Uzat elini farkında olmadan
Uykusuz kalmayı dene
Benim için bir gece

Çok yakınıma sormuşsun beni
Eski bir tanıdık diye
Çoktan unutmuştum
Hasrete yenik düşen yüreğini

Yumdukça akıtırsa gözlerin

Öyle bir anda sevmiştim ki
Uzun bir yolun sonuydu
Gözlerim kan kirazı
Yüreğim yas dolu
Boynu bükük güller gibi
Yürüdükçe uzar yolun sonu

Kaç kere yazdım
Ben bu romanı
Bütün şiirlerimde
Ayrılık vardı
Hep kendime sakladım
Gözyaşlarımı

Bir gün ansızın çöker akşama sessizlik
Dağların omzuna ince bir hüzün konar
Ormanın içinden geçer soluk bir rüzgâr
Sanki köyün eski bir hatırasını arar
Gizli yanları

Çamın Taşa Yazdığı Şiir

Mesela; Yozgat’ın o sarı sıcağından kaçıp,
Kendini Akdağ’ın o serin, puslu nefesine bırakmaktır.
Burada rüzgâr, sadece toz taşımaz;