Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Hovardaca harcanan ömürler
Ömürünce gönülden gidenler
Kahkalı uzun uzun gülüşler
Kaç kez sildim hafızamdan
Kaç kez yeniden yazdım
Yürek gümgüm dövdüğünde

Beri gel hele beri gelde
Yasla göğsüme başını
Gel seninle sırdaş olalım
Bir yastığa baş koyalım

Yasak kitap gibi yaşadık
Biz seninle yaz baharı
Sorguya çekilmezdi aşk
İçimde direnen militan

Ne zaman köyü düşünsem
Bulutlar sancılanır
Gökyüzünde karın ağrısı
Döker sağnak bakışını
Toprağın tam alnına
Sanki bahtı karaymış

Gökyüzünün en mağrur, en asil rüzgârı bu,
Rengini şehitten alan, vatanın can özü bu.
Bir hilal ki;karanlığa meydan okuyan ışık,
Bir yıldız ki;milyonlarca kalb sevdalı,aşık.

Al Kızıl Yüreğimi Getirdim Sana

Düğmelinin başında soluk yüzlü bir ay
Can çekişen umudun en son çığlığı
Susuz kalmış kuru toprak gibi

Silinip giderken yıldızlar
Mühürledim seni yüreğime
Sana yazdığım tüm şiirler
Sabah güneşi gibi doğardı

Güneş yavaş yavaş tepeyi aşar,
Kızıl bir örtüye bürünür yaşar.
Günün telâşesi durulur, düşer,
Akşamın hayrıyla dinlen be dostum.

Evlerin bacası tüter sessizce,

Akşam karası ela gözleri senin
Ruhumun ışığı konuşan dillerin
Bağrıma dokunan şifalı ellerin
Çayır çimen oldu gel uzan şöyle

Bir odadan diğerine geçerken duyduğum o uzak yankı,
Şimdi hangi boşluğun içinde kendine yer arıyor?
Sana dair ne varsa sakladım;
Yüzünün çizgilerini, ellerinin o telaşlı halini...
Ama unuttuğum bir şey vardı: