Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Ne zaman köyü düşünsem
Bulutlar sancılanır
Gökyüzünde karın ağrısı
Döker sağnak bakışını
Toprağın tam alnına
Sanki bahtı karaymış

Kaşı kara gözü ela yüreği yara
Küheylan bakışlı deli kısrak
Başka ateşler istemem yanmak için
Ana kuzusu selvi boylu
Geç bulduğum tez ulaşamadığım
Vakitli vakitsiz günün her saatinde

Bu yıl varamadım baraj kıyılarına
Ağpınarın suyundan içemedim
Yağmur gibi boşalır gözlerimden
Uzak denizlere sevincim
Umut çırılçıplak bir çığlıktır

Duyarmış meğer kör feyzinin kulağı
Dalaslan yapıtı bahçeye villa konağı
Suyu az ama akar tek başına pınarı
Elma armut olmuş toplarken gördüm

Efendi ağa hocaların da hocasıydı
Mulla ahmet mulla hüseyin dehasıydı
Eminin habibi yılların kahyasıydı
Tütmez bacalar ateşi küle dönmüş

Küçük yaşta ayrıldık sıladan
Avuçlayıp içerdik sularını
Derin dereden yeğin özden
Gece mavisi düşlerimiz
Engin bir deniz olurdu
Bir ezgi düşerdi ussumuza

Düşünüyorum koymadığım adını
Ne zaman düşsen aklıma
Düş dağlarım da bir yolda
Koşmak ister dizlerim
Kör pınar gibi çekilmeden

Güneş çoktan doğdu üzerine sense
Sönmeye hazırlanan yıldız gibi
Yok sayma hatırla uğruna
Kaç kere vurgun yedik gece boyu
Kaç kere bölündü uykularımız

Biliyorum ki sen bu şehirde yoksun
Yalnız hatırların var yinede
Sokağın altını üstünü arıyorum
Yalnızlığına tuttuğum köşe başları

Uykuların kaçtığı bir gece
Bir türlü sabah olmaz
Kara basan üzerinde
Başın iki yana düşerse
Ne yatak halden anlar