Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Kirliyi di elleri yüzü kara
Yarı uykulu giderken yolda
Tam düşerken uçurumdan aşa
Dikip gözlerini baktı gözlerime
Uzattım elimi tutmadı
Düşüşünü seyrettim yıllarca

Keçiören’den çıktım, Köyceğiz’e dayandım,
Al bayrağın rengine, sevdasına boyandım.
Atamdan armağandır, bu gururla uyandım,

Bugün bayram günüdür, sevinsin çocuklar hey!

Aldığım her nefes senden uzakta
Baktım resimde yokmuşun meğer
Acısı tatlısı mısra mısra yazsakta
Ben çoktan abayı yakmışım meğer

Tersine akan nehir gibi
Ruh yorgun gönül yorgun
Özlemler güzel vedalar özel
Karanlıga ışık tutan şafakta

Dün gece harlı ateş gibiydin
Sanki kristalleri ermiş
Sol yanın kırgın çiçek
Amansız bir sızıdan
Telleri kopmuş bir sazın

Dalında yasak bir meyve gibisin
Dokunmak isteyip dokunamadığım
Koparmak isteyip koparamadığım
Söylemeye korktuğum sırlarım
Öyle asi öyle masum saklanmış ki

Ne zaman sevmiştik biz
Zamanın durgun yüzünü
Kaç yüz yıl sonra çıktı
Kara kaplı defterin
İlk sayfasına yazılmıştı

Sevda çölünde tutuşup yanmış
Suya hasret bir gül gibisin
Denizlerde ışıl ışıl yakamoz
Damarıma kandır gülüşlerin
Sevmelerime yasla başını

Adın Dilimde Bir Yara İzidir

Bir şehri terk etmek kolaydır da,
Birinin içinden taşınmak...
İşte o imkansız.
Ben her gece pencereleri sıkıca kapatıyorum,

Öyle bir imza attın ki ömrümün orta yerine,
Ne mürekkebi kurur, ne sayfası eskir.
Zaman dediğin, senin yanında duran bir saat,
Mekan dediğin, dizinin dibinde bir huzur deryası...

Sana bakmak;