Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Akdağ’ın başında duman eksilmez,
Sarp kayalar arasından geçilmez.
Gönül bu ya, her güzele meyletmez,
Şu akdağ kızları güzel mert sözleri.

Gece, gölgesini serer taşlara,
Sükût, dipsiz kuyu gibi durur suda.
Dağların bağrında demlenen rüzgâr,
Dokunur zamanın dalına saklıca.

Bir yaprak düşer de toprak uyanır,

Cennet gözlüm
Asırlardır kurak çöl gibi
Dile gelmemiş bir hasret
Sıla gibi bir özlem

Silinip giderken yıldızlar
Mühürledim seni yüreğime
Sana yazdığım tüm şiirler
Sabah güneşi gibi doğardı

Güneş yavaş yavaş tepeyi aşar,
Kızıl bir örtüye bürünür yaşar.
Günün telâşesi durulur, düşer,
Akşamın hayrıyla dinlen be dostum.

Evlerin bacası tüter sessizce,

Akşam karası ela gözleri senin
Ruhumun ışığı konuşan dillerin
Bağrıma dokunan şifalı ellerin
Çayır çimen oldu gel uzan şöyle

Gönlümün bağından gülü sökerek,
Ruhumu amansız derde dökerek,
Gözümden en son ki nuru çekerek,
Solan gençliğimi aldın da gittin.

Ne bir veda ettin, ne yüzüme baktın,

Gökyüzünün en mağrur, en asil rüzgârı bu,
Rengini şehitten alan, vatanın can özü bu.
Bir hilal ki;karanlığa meydan okuyan ışık,
Bir yıldız ki;milyonlarca kalb sevdalı,aşık.

Al Kızıl Yüreğimi Getirdim Sana

Düğmelinin başında soluk yüzlü bir ay
Can çekişen umudun en son çığlığı
Susuz kalmış kuru toprak gibi

Diyeceklerim var sana
İzlerin bir devri anlatır
Büyüyen çoğalan ömrüme ömür
Damarıma kan bedenimde can
İçimde çığlıkları yankılanan