Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Babam karamukdan çalgı yapardı
Büyük anam süpürgelik ot toplardı
Anam madımak toplar aş yapardı
Ne işim vardı benim buralarda

Ahdımızdı birlik beraber olmak
Harman yerlerinde halay durmak
İmece usulü arpa buğday yolmak
Nerede o günler gelir mi dersin

Düğmelinin başında dumanı tüter

Şair ne vardı dağlara özenecek
Tenha her yer kurtsuz kuşsuz
Böylemi idi ezelden
Kurtlar ulur kuşlar cıvıl cıvıl
Kış yaz konaklayanlar vardı

Akçakışla denince müftüsüyle anılırdı
Yozgat akdağı civarda hatırı sayılırdı
Kalabalıktı nüfusu dünyaya dağıldı
Ne ağalar Ne beyler
geçti bu köyden…

Ilık bir rüzgarla esip gelen ben
Gözlerini yollarıma sersen sen
Bazan öldürün bazan dirilten
O sen değilmiydin zalım o sen

Ne dağlar ne dereler aştım

Umut oldu doğduğumuz topraklar
Güneşli yaz yağmurlarında
Sarılıp birbirimize öptüğümüz
Göçebe kuşlar gibi boyundan.
Karanfil yaylası düşlerdik hep
Öteleştirmeden başımız üstüne

Olmaz Olsun Böyle Ayrılık

Şu gurbet ellerinde kaldım yetim
Ana yok baba yok tükendim bittim
Kendimi bulamadım şehirde yittim
Susuz çöl bağrımda can bulamadım

Biz ne ayrılıklar gördük kavgalı
Oluyor gitmek isteyen çok havalı
Hep gizemli kalır o ayrılık sırları
Biz ne ihanetler gördük adamım

Aldanma sen bakınca gözyaşlarına

Sen gidersen dayanamam ben
Sarhoş olur geceler birden
Kör pınar gibi zamansız
Ay dağlarıma gölge düşer

Bir zamanlar bende gençtim
Hem deli kanlı hem yiğit tim
Yaş kemale erdi eridim bittim
Ar gelir Ankara bana dar gelir