Ankara yokuşu yordu mu seni?
Genç yaşta toprağa verdi mi seni?
Geride iki can, iki dal kaldı;
Felek düşünmeden vurdu mu seni?
NAKARAT
Yavruların kaldı baba yolunda,
Ömrün mü tükendi gençlik çağında?
Yuvamın ışığı, gönül neşesi;
Gittin de bir sızı kaldı solumda.
Eşiğin önünde ayakkabın var,
İçimde dinmeyen acı dünya dar.
Eşin yas bağlamış, yavruların lal;
Kucağıma düşen kara kabrin var.
Baba" der kuzular, boyunlar bükük,
Yıkıldı çatımız, her yanım sökük.
Resmine bakıp da avunur yetim;
Ocağın tütsede, boynu hep bükük.
Salim Erben
Kayıt Tarihi : 7.05.2026 13:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!