Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bacası dumansız ocak yanmamış
Dayıdan emmiden eser kalmamış
Çit sürmüş ekin ekmiş olmamış
Şimdi geçmişten sözetme zamanı

Sen sevmek nedir bilirmisin
Deli gönlümün firarisi
Bir yangına benzer sevmek
Büyük bir yangına
Sönmek nedir bilmeyen
An ve an içimde büyüyen

Çarptın kalbin duvalarına
Ses telleri koptu
Düştüğüm acıların sıcak içinde
Göz yaşlarım dondu
Yorgun gözlerin son durağını da
Görüp sevmiştim seni

Yine hatırladım geçmiş yıları
Duman kapladı yüce dağları
Açmadan soldu gönül bağları

Sen neredesin ben neredeyim
Söz verdim yare nasıl döneyim

Yalancı baharmış gençlik yıllarım
Unuttum kumrular gibi sevişmeyi
Daralıyor içim sıkılıyor canım
Karlı dağ gibi
Başım da küme küme bulutlar

Bizi sevdamız anlatırdı
Gök yüzünde
Tırnak içinde dileklerimiz
Mutluluğun habercisi umuda
Koşardık
Vurgun yemiş yüreğimizle

Aha şurama dokununca bir el
Tomur tomur ter döker anlım
Damarlarımda kan tutuşur
Toprağın yağmuru sevdiği gibi
Diker gözlerini gözlerime

Sen yakarsında ben
Hayırmı derim
Kahrediyor bu ayrılık
Her nefes alışımda
Sensizliği soluyorum
Göz yaşlarım çare değil

Dağ gülleri gibi yasla başını
Sessiz çığlığını duyayım
Suskun çağlayan seller gibi
Hırslı azimli bir çocuk saklardı
Yaşanmamış ve yaşayacaklarını

Ben gidersem tam giderim
Ne dönüp arkama bakarım
Ne kaş çatar yüz yıkarım
Hiç bir şey olmamış gibi
Sessizce çeker giderim