Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bazen ilerliyorum bazen olduğum yerde çöker kalıyorum
Geçmiş omzuma ağır bir battaniye gibi çöküyor
Ne ısındırıyor ne bıraktığım gibi hafif

Sen gittikten sonra değişti her şey

Sordum zamanın kara gecelerine
Sen yokken acılarımı
Hayatın sensiz çekilmez olduğunu
Neden güneşin doğmadığını
Pembe beyaz elma çiçeği gibi

Sanki onlar için yaratılmış
Uçsuz bucaksız gök yüzü
Çılgın görkemli bulutlar
Bazan kara bazan ak
Şu koskoca evrende

Postada kayıp mektuplar gibi
Satır aralarında saklı
Gözü yaşlı memleket hasreti
Ana baba yar gibi severdik
Gelmezdi aklımıza ayrılık

Öyle bir gel ki belalım
Gitme olmasın bir daha
Dök içinin acılarını
Sabır taşlarına
Akşamın ala karasında
Sıra sıra dizilsin

Gülmek bizim neyimize be çocuk
Varken ağlamak anadan doğma
Kirpiklerinin koza dökerdi
Kimi şeker alırdı kimi oyuncak

Sevginin bedeli dokunmaksa eğer
Dokundukça çoğalıyorsa sevgiler
Varsın hovarda bilsinler
Hiç boş kalmamıştı bunca ellerim

Vay be ömrüm gibi sevmiştim seni
Çıplak ayakla yürürdüm yolarını
Bazen diken batar bazen taş keserdi
Toz dumana sap,samana karışırdı
Tökezlesem de

Hiç keven söküp de mala doğradın mı
Boyunduruğa öküz camız bağladın mı
Kağnının kıcırtısına mazı yağladın mı
Değnek nedir meses nedir bilir misin

Akçakışla adını akdağımaden den almış
Nice yiğitler diyar diyar gurbete salmış
Köy boşalmış bir kaç yaşlı insan kalmış
Kör topal sağırlar misali vay köyüm vay