Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Kınadı mı dersin gurbet bizi yıllarca
Hasretin omuzlarıma yük ton olunca
Vay be harcadım ömrümü hunharca
Suçlamadım kimseyi günahsa benim

Kaşı karam gözlerin sinemi yakar
Yaralı ceylan gibi hüzünlü bakar
Dokunsam tenine ateşi elimi akar
Beni yollara vuran yozgat güzeli

Gönlümün heybesi, yüküm bir sızı,
Köyceğiz dağında, baharın kızı.
Mor menekşe mahcup, kaya asalet,
Sükûtun mührüyle, çözdük her gizi.

İçmeden suyunu solumadan havasını
Ölüm bize zor gelir be arkadaş zor
Zor diyorum çünkü

Konuşsam duymazlar gel hele
Azar azar üst üste koyarak
Sevdim ben seni yıkılmasın
Sol yanındaki dağ
Gözlerinden şarabi bir hüzün

Suyu Berrak Akar

Sessiz akşamın soluk ışığında
Göğün mavisi toprağın kokusu
Gölgenin yuttuğu karanlıkta
Yamaçlara yaslanır Akçakışla

Kuşlar kurmuş orkestrayı, dallarda konser var,
Gönül bugün genişlemiş, sığmaz dünyaya dar.
Sıkıntıyı paketledim, gönderdim uzaklara,
Basmayız biz artık bak, kurulan tuzaklara!

Sığındığım bütün yürek kapıları
Sevdim etten kemikten yapıları
Mangalda kül koymayanlar
Tam bir ödlekmiş aslında
Bastığımız şu anaç toprakta

Tam atmış dört yıl geçti aradan
Çok özledim kurtulmadım yaradan
Gözlerim ufukta arasa da sıradan
Aklıma düşersin tam bu saatlerde

Tam Zamanı

Bu sürgüne son vermenin zamanı geldi
Ben tutkunum Zalım
En koyu sevdanın sözcüğüyüm
Gözlerinin içine bakıp