Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Benim hiç sapanım olmadı
Ne kuş vurdum
Ne birinin camını kırdım
Ama bağlarda üzüm
Bahçelerde erik yoldum

Ormanların sessizliğini sana benzettim
Sensiz geceleri oturup içtiğim
İki bardak demli çay birsi soğudu
Sonra bağırdım çağırdım karanlığa
Duyulmamış küfürler savurdum rüzgara

Çok şey öğrendim şu üç yılda
Memleketten uzak yalnız iken
Hasreti özlemi diri tutmayı
Vefasız sevdayı sevgiyi

Şeytana kalsın düşlediğim
Olanca güzelliğin
Bir hazan gülü edasında..
Bir dağ lalesi ol sol yanıma
Yürüdüğün bütün yollarda

Yıldızları sağar gümüş tasına,
Geceyi bağlamış tül yazmasına.
Kimse varamaz ki hiç arkasına,
Yolu duman sarmış bir çoban kızı.

Ne zaman ki ayrı kalsam senden
İçim titriyor ellerim üşüyor
Geçmiyor saatler duruyor zaman
İki kaş arasın da bir ağrı..
Bölüp uykularımı tam gece yarısı

Güneş doğsa bile ışığı dönük,
Umutlar içimde küllenip sönük.
Ben dağlara küstüm, dağlar da bana,
Yollarım kapalı, dizlerim kırık.

Sordum seni dağların en yüce katına,
Rüzgar fısıldadı, bindi hüzün atına.
Mühür vurmuşlar sanki gönül beratına,
Yollar seni gizler, hey gidi çoban kızı.

Dağlarda deli rüzgar gibi eserdim
En çılgın yanlarımı ehlileştiren
Bozkır ovaların kurak yaylalarında
Filiz filiz düşler yeşerten aşk

Dalga vurur kıyıya, sitem döker her taşa,
Yüreğim dönmüş bugün, sert bir kara kışa.
Zirvelerde duman var, yaylam dertli dumanlı,
Sevda dediğin bizde; hem hırçın hem imanlı.