Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bilmem ki oraların dağını ovasını
Gelsem bulurmuyum turna yuvasını
Çam dalı kaya kovuğundan odasını
Sen gittin ben kimseye soramıyorum

Rüzgar gibi geçip gitti
Nazlı nazlı büyüttüğüm
Güzel yosma büyük aşk
Yüreğime dokunan iki eldi

Güneşsiz akşamdan ışık çalardık,
Ey yüce dağların haylaz çocuğu!
Militan bir aşkla kalbe dolardık,
Gözlerin içinden sızan yolcuyu.

Zemheri ayında ayaza durduk,

Deli başımda yayla yelim
Ahh aşkın dili ana dilim
Adın yazılı bizim dağlarda
Duy beni ilkbahar sevincim

Gün batımı buldum yanardağ gibi,
İçim alev alev dinledim kalbi.
Telaşlı bir serçe yavrusu gibi,
Çırpınır durursun ey garip gönül.

Bir aşk kadar güzel
Kobra gibi zehirli
Fahişe kadar şehvetli
Okyanus gibi derin
İstanbul gibi sık boğaz

Gönül defterini açtığın zaman,
Gerçek sevenlerde hasar aranmaz.
Sevda potasında eridiğin an,
Gözler kör olur da kusur aranmaz.

İlk aşkın çiçekli, bir bahar dalı,
Bakışta saklıydı, dünyanın hali.
Çocuktan kalan o, masal sayılı,
Şimdi bir kadındır, vakur ve derin.

Biz aşk yaşamadık ki seninle
Kaçıyorduk aşktan bile bile
İçimizde korkaklık büyüttük
Gözgöze geldiğimiz de

Aşk nedir bilmezdim, sende öğrendim,
Gönülden sevmeyi hiç bilemedim.
Gönül gonca sevdi, güldür diyemedim,
Ateşte yanmayı sende öğrendim.

Gözlerine baktım, dünyam değişti,