Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bu şehirde yaşanmaz
Yosma kobra gibi
Sevdası da belası da
Bir kıvılcım yeter
Tutuşup yanmak için aşka

Gözlerime izin düşmüş bir kere,
Hangi aynaya baksam sende durur hayalim.
Gidersen; sırrı dökülür ömrümün,
Kurur bahçemdeki o kadim çınarlar.
Ay kararır, güneş puslu bir sızma olur,

Bu şehir yorulur, çöker her gece,
Sokak lambaları dökülür kaldırımlara.
Rüzgar fısıldar eski bir yası,
Gölgeler sığınır karanlığın koynuna.

Yalan dünya dönse bile boşuna,
Gider mi bu halim feleğin hoşuna?
Dertler biner oldu dertler başına,
Közlendi bağrımda bir kara sevda.

Gönlümün bağında güller kurudu,

Eridi dağda kar, buz kesti yürek,
Visale ermek için sabırdır gerek.
Kırıldı kol kanat, kalmadı direk,
Soldu açan bağlar, hazandır yürek.

Gönül yaralıdır, merhem ne kâr eder,

Yasak meyve gibi dişlenmemiş
Sol göğsüne dokunduğum
Kor kor alev alev ötesi dağdı
Çıkamadığım sisli dumanlı
Uzanıp koparamadığım şu

Gözlerim dalıp dalıp giderken
Baş kaldırır haşarı bir çocuk
Delidolu sevdalı mı sevdalı

Gönlümün bağından gülü sökerek,
Ruhumu amansız derde dökerek,
Gözümde en son ki nuru çekerek,
Solan gençliğimi çaldın da gittin.

Ne bir veda ettin, ne yüzüme baktın,

Sol yanımda yaralı kartal
Sağ yanımda pusulu sevda
Köşe başlarında bekleyen
Bir çift göz tek yürek

Dumanı tüterken közde demliğin,
Suskunluk en güzel dili bilgeliğin.
Çamların altında bitmez şenliğin,
Dere fısıldıyor, dağ dinliyordur.