Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Dost bildiklerin sormaz halini
Destan yazdırdı falanın gelini
Taranmış saçları döver belini
Yufka ekmeğine kurban olduğum

Sabah akşam gece gündüz
Aklım sende kalırdı
Uzak yakındın düşlerimle
Ölüler gibi susardım

Öfkem kadar cılız bu gece ay ışığı
Düşlediğim gibi gelmedi ölüm ana
Şaşırdım kaldım Tanrım
Olmuyor seni düşünmemek

Olurda birgün düşersem aklına
Geçersem iç arenaların dan
Acı acı
Bil ki seni çok sevdi

Umut oldu doğduğumuz topraklar
Güneşli yaz yağmurlarında
Sarılıp birbirimize öptüğümüz
Göçebe kuşlar gibi boyundan.
Karanfil yaylası düşlerdik hep
Öteleştirmeden başımız üstüne

Ömrüm Ömrün Olsun

Düşlerime yuva kuran gül yüzlü
Sevmenin öteki adı sevilmekmiş
Mevsimlerimin yazı baharı neşesi
Ulu çınar gibi büyütüğüm aşk

Ilık bir rüzgarla esip gelen ben
Gözlerini yollarıma sersen sen
Bazan öldürün bazan dirilten
O sen değilmiydin zalım o sen

Ne dağlar ne dereler aştım

Yüzünde bir sarı hüzün belirtisi
Yağmalanmış yürek telleri
Geçip gittiğin dağlar küs
Bir ceylan yavrusu gibi
Dönüp bakmadın

Çelik yürekli kurt bakışlı
Dillerinde adalet türküleri
Rütbeli rütbesiz
Gün oldu kalemini kırdılar
Gün oldu türklüğünü sordular

Sen istanbul ol mavi yeşil bak
Bütün renkleri kucakla
Soyun ve beni giyin ankaralı
En alıcı öpüşler bırak dudaklarıma
Okyanusu kıskandıralım boğazda