Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Yumdu gözlerini giyindi geceyi
Kızıl kıyamet topu öfkesi
Çevirdi yönünü baktı öteye
Kara bulut gördüm gözlerinde

Sandım kabuk bağlar yaralarım
Ilık ılık akmaz göz yaşlarım
Tutamadım yeminimi sözümü
Öpseydim eğer ki ela gözünü

Her akşam gün batımı
Çekip alıyor düşlerimi
Sevdasına vurulduğum
Köyceğiz şimdi solgun
Yağmuru yeşil iklim de

Kaç mevsimdir çatlak gökyüzü
Kara bulutlar tünedi gönlüme
Şimşekler çaktı yıldırım yağdı
İflah olmazdi gayrı bu yürek

Soran Olursa Söyle

Bir yanın portakal çiçeği
Bir yanın narpız kokar
Küsmüşlüğün hazin bir şarkı
Yalnızlığıma banıyorum ekmeği

Yanmaz ocakların bacasından çıkmaz dumanı
Kalmamış hırsızların da yok olmuş dini imanı
Seceresini okur mezar taşlarına köyün imamı
Bulut olup yağmurmu dökseydik sana köyüm

Ayşen fatman değil beni ağlatan
Gurbet elde ölürsem ona yanarım
Gurbet el oldu gayrı bana vatan
Memleketi görmezsem ona yanarım

Ne fabrikası kaldı artık, ne de benzeri var,
Onlar şeref hırkasını, ta o günden giydiler.
Üstlerinden geçse de dozerler, boranlar, karlar,
Eğilmediler dünyaya, hep "nasip" dediler.

Zamanın durduğu bir yerde
Dilenen düşler kurmuyorum
Gözleri gözlerimde
Uzun uzun bakışıyoruz
Bir şeyler anlatıyor

Bakma öyle saçlarımın akına
Seninle bir kaç yaş aramız
Alında kakül ince bir çizgi
Sarmaşıklar gibi sarmış
İçinde koca bir yanar dağ