Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Güneş doğdu tepeden, göz açtık bu sabaha,
Gülüşümüz yayıldı, ovadaki her vaha.
Sen pembe tomurcuksun, bense sadık bir yoldaş,
Gıpta eder görenler, erdiğimiz bu râh’a!

Pınarlar gürleyip coştuğu zaman,
Dağlar mor şalını attı üstüne.
Sular ki buz gibi, dertlere derman,
Laleler aşk mührü bastı üstüne.

Halaya durmuşuz davullu zurnalı
Terden gömlek ıslatmışız
Horan tepmişiz karda boranda
Birlikte tırmanmışız dağlara
Üşümüş donmuşuz

Öküz yok tosun yok sade inek
At yok araba yok üç tane eşek
Davar yok sığır yok yün döşek
Bak şahinol ne hale de koca köy

Yozgat gibi asil olsun
Umutsuz yüreklere umut
Bozkırlarda yiğit
Milliyetci ülkücü olsun

Akçakışlada devran sürenleri
Gurbet illerde perişan halleri
Hatırsız namerde el verenleri
Konu komşuda görüp kazdınmı

Son otobüste yanaşmiştı perona
Beklenilen yoktu hala aralarında
Belki dehiç gelmeyecekti kimbilir
Ama yine ben bekledim
Bir akşam üstü oto garda

Bağlandı yollarım kaldım çaresiz
Varın gidin siz uğrayın turnalar
Bir mektup gönder sessiz sedasız
Yakmayın yüreğimi ateşle turnalar

İnsanın yaylası başında bir köyü olmalı
Gök mavilerle öpüşen bir de dağı olmalı
Deresi tepesi uzun bir vadisi bulunmalı
Vadisin de bağı bahçesi bostanı olmalı
Ortasından bir özsuyu nehir gibi akmalı

Bir bakışla bir gülüşle
Böylemi ala bora olur
İnsanın yüreği
Bumu sarıp sarmalayan
Aşk dedikleri illet