Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Biz ikimiz aynı günde doğmuşuz
Damarda kan tende can gibi
Çığlık çığlığa bir bebek
Ama aynı yıl değil cano

Kötümü Olurdu 2

Bir sabah erkenden köye gitsek
Sarıkaya da inip dolmuşa binsek
Mezar gediğinde kıbleye dönsek
Okusak üflesek kötümü olurdu hasan

Yıllar sonra vardım farkına memleketimin
Çok uzaklarda açan iğde kokulu cennettin
Ruhu yolunmuş aşk alaca gözlerin yüreğim
Şimdi gitsek köye kötümü olur mehmetemin

Resmin yok ki assam duvara
Düşman değiliz baksam
Baksam ara sıra
Çocukça bir yüz canlanır
Sen gelince rüyalarıma

Salkım salkım gözlerimde üzüm
Gurbet senin sıla benim gözüm
Gayrı döndü memlekete yüzüm
Sen ne zalım sın yalancı gurbet

Delikanlı başı salardı mendili
Uzak diyarda ağlatma gurbet
Susar konuşmaz garibin dili
Ciğer başını dağlama gurbet

Bir zamanlar üç yüz elli haneydi bu koca köy,
Her ocakta bir tencere kaynar, her kapıda bir ses yankılanırdı. Şimdi ise kırk hanenin ışığı sızıyor karanlığa,
Sokaklarda gençlerin neşesi değil, gidenlerin gölgesi geziniyor. Dağlar aynı dağ, dere aynı dere ama;
Omuz omuza verilen o eski kalabalıklar artık sadece hatıra.

Yükledim sırtıma dert küfesini,
Dinledim gurbetin soğuk sesini.
Gönül bir kuş olmuş, açmış kafesini,
Gurbetten sılaya uçasım gelir.

Yüreği bir ince kış uykusunda,
Gözü kalmış pınar başucunda.
Dertleri saklıdır avucunda,
Kendiyle dertleşen bir çoban kızı.

Yüce dağ başında otlar kuzular,
Andıkça salim yüreğim sızılar.
Ellerin yurdunda gönlüm arzular,
Arzım o mahşere kaldı neyleyim.