Aşk Tek Kişilik Şiiri - Salim Erben

Uzaklardan gelip geçtin yel gibi,
Mendil salladın sen yaban el gibi.
Senin haberin yok, yandım kül gibi,
Bilemedin aşk dediğin tek kişilik.

Ben saraylar kurdum viran bağında,
Cefalar çekmiştim gençlik çağında.
Sen keyfinde misin köşkün dağında?
Göremedin aşk dediğin tek kişilik.

Yüreğimde saklı kalır bu yara,
Adını anamam düşerim hara.
Yar, senin insafın gelmez mi dara?
Anlamadın aşk dediğin tek kişilik.

Gözümden döktüğüm sele ne deyim?
Gurbette bıraktın ele ne deyim?
Sen dilsiz olsan da dile ne deyim?
Söylemedin aşk dediğin tek kişilik.

Çekerim yükünü şikâyet etmem,
Gönül kapından da kul olsam gitmem.
Sen bende bitersin, ben sende bitmem,
Diyemedin aşk dediğin tek kişilik.

Salim der ki yandım, kül oldum yârim,
Uğruna feda bu canım ve serim.
Mademki tek kişilikmiş bu yerim,
Göremedin aşk dediğin tek kişilik.