Arkamda çam kokar, önümde meşe,
Düğmeli’den baktım bir garip düşe.
Masanın üstünde yarımlık şişe,
Dağladım ömrümü sönmez ateşle.
Yeşilin koyusu karışır dağa,
Rüzgâr dokunup da geçer yaprağa.
Her hatıra canlı, her iz dipdiri,
Yıllar akıp gitmiş sanki toprağa.
Çay dumanında bak, tüter geçmişim,
Gönül de demlenir, sızlar bu içim.
Üç yanı ormandır, bir yanı ova,
Sanki yeşil ada, kendimden geçtim.
Sessizce süzülür zamanın izi,
Dağların koynunda saklarız bizi.
Gözümün önünden geçer anılar,
Sarmalar ruhumu bir derin sızı.
Güneş batar iken dağlar ardına,
Düşerim yine o eski derdime.
Düğmeli kucağında biter bu gün,
Selam olsun geçen ömrün bendedir...
Salim Erben
Kayıt Tarihi : 25.08.2026 00:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!