Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Dök gülüşlerini gece yarısı
Başak başak savur üstüme
Tan atışı yatarken sol yanında
Bakışların gül ekmiş zamansız

Alevden bir karanfil idi öpüşündeki
Alın terimizle su verdiğimiz aşk
Olmadık anlarda çağırır beni
Güneş saçlarına dökülürken hanım
Her şafak ana dilin aşk olsun

Ezelden aşkmı vardı
Şair şiir yazar ,ozanlar
Saz çalar türkü söylerdi
Gönül verirdi sevdiğine
Sevdalanırdı bir birine

Eşkıya Yürekli Sevda

Sevincin yumağı kucaklıyor
Davulsuz zurnasız
Yine baştan sona sensiz
Ben yaban gülü

İkimiz birbirimiz için
Yaratılmış sanmıştım
Bir bedene sığarız
Demiştim kendi kendime
Unuttum

Görünce seni
Ayağım elime dolaşıyor
Aklım beş karış havada
Bir birine karışıyor
Dilim sus pus
Dahası var dahası gözlerim

Kimsin necisin dediler
Şairim yazarım diyemedim
Neden suratın asık dediler
Şuram ağrıyor gösteremedim
Ne düşünüyorsun dediler

Sen gideli evinizin yerinde yeler esiyor
Akağanın mahmutun kemikleri küsüyor
Dumanı tütmez bacaların taşları üşüyor
Gel gör şimdi köyü ne hale gelmiş apo

Yaprak gibi ihtiyar genç dökülmüş

Suları akmıyor kurumuş pınarlar
Bacası yıkılmış çıkmaz dumanlar
Nerede şimdi bunu yapan ustalar
Geçim sıkıntısından dağılmış köyüm

Bulanık sel suyu gibi
İçimin uçurumlarından
Geçip gitti
Öfke kustu sol yanım
Umudun ırmakları taştı