Çıkmak Karşıma Şiiri - Salim Erben

Bir anlık öfkeyle döküldü dilden,
Sözlerim yaksa da gelme karşıma.
Dönüp de bakmadım geçtiğim yoldan,
En son nefesimde çıkma karşıma.

Geceye sığındım, sustu avazım,
Bitti bu hikâye, kalmadı yazım.
Artık ne sitemim ne de niyazım,
En son nefesimde çıkma karşıma.

Gittiğin o yolun çizgisinde kal,
Anılar kalbinde kırık bir masal.
Dertleri ardında unutup da al,
En son nefesimde çıkma karşıma.

Ne bir selam gönder ne bir haber ver,
Zaman her yarayı elbet bir örter,
Bırak o yangını kendiyle söner,
En son nefesimde çıkma karşıma.

Salim der değmedi elin elime,
Kırıldım bir kere bakmam dünüme.
Vasiyet eyledim kendi gönlüme,
En son nefesimde çıkma karşıma.