Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Kime bu sitemin, kime bu nazın?
Dertli dertli bakar, o iki gözün.
Hâlâ yüreğimde, sızısı sızın,
Ruhumda asılı, zehirli sözün.

Ekmeğim aşım mavilerde düşüm
Unuttum adını sevda yürekli
Aklı yitik zır deli sanma
Düşsüz kaldım dilsiz oldum
Yıllarca şiirle seslendim

Kime yanayım ben, dertlerim sıralı,
Gönül gurbetinde kalmışım yaralı.
Felek çemberini göğsüme vurdu,
Kaderim ezelden böyle yazılı.

Garip bülbül gibi tünedim dala,

Sen söyleme mühürle dudaklarını
Yorgun bakışlı kalem kaşlı
Bizden önce de buradaydı
Toprağı öpen sabah güneşi
Silinip giderken yıldızlar

Kimse olmadı oralı

Ey dağların kralı ak dağım
Kar kaplı buz gibi dört yanın
Yok mu yatacak bir sıcak yatağın
Yok mu bahara benzer iyi yanın

Sırtımı verdiğim dağlar devrildi,
Elimi tuttuğun rüzgâr kesildi.
Bağrıma bastığım her taze çiçek,
Daha koklamadan yere eğildi.

Gecenin bir vakti çöktüm masaya,

Sevda ne tuaf
Kırıldığım yerde hala seni arıyorum
Bir zamanlar dokunan sözlerin
Şimdi sessizliğin kadar keskim

Akşam kızılın da bir kara sancı
Bütün sokakları sırılsıklam
Ağlıyor akşam akşam sanki
Sevinçli çığlı unuttuğumuz
Şu günlerde darmadağın

Gidiyorsun işte, yollar perişan,
Sustu dillerimiz, teller perişan.
Mevsimler değişti, dallar perişan,
Gülün yaprağına düştü son ayaz.

Sana kızmadım
Çünkü kızmak bile bir bağ ister
Sen çoktan çekip almıştın ellerini
Ben hala tutuyorum sanmıştım
Bir hayalin gölgesi