Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bilmem ki oraların dağını ovasını
Gelsem bulurmuyum turna yuvasını
Çam dalı kaya kovuğundan odasını
Sen gittin ben kimseye soramıyorum

Acının öyküsünü yazsam dizelere
Dizeler dile gelse anlatabilir mi
Sökülüp atılmış toprağından
Orak ile çekicin sabrını
Bağrıma örselenen çığlığa inat
Söylenmiş olsada son sözün

Küçük yaşta ayrıldık sıladan
Avuçlayıp içerdik sularını
Derin dereden yeğin özden
Gece mavisi düşlerimiz
Engin bir deniz olurdu
Bir ezgi düşerdi ussumuza

Feryadım yükselir sessiz geceden,
Adını düşürmem dertli heceden.
Kurtar bu canımı artık ecelden,
Kaderin elinde oyuncak oldum.

Yıkıldı duvarlar, altında kaldım,

Dağ taş şehir kasaba
Köy mezra demedim buldum
Geç buldum er kayıpettim
Kopardı yüreğimden kendini

Yollara sordum da cevap vermedi,
Gözümün yaşını kimse silmedi.
Gönül hasretinden murat almadı,
Köşe bucak her yan, aradım seni.

Şehir şehir kasaba kasaba
Aramak bulmak yıllar sonra
Kucaklamak hasreti sımsıkı
Uçsuz bucaksız dağ başında

Biz aşk yaşamadık ki seninle
Kaçıyorduk aşktan bile bile
İçimizde korkaklık büyüttük
Gözgöze geldiğimiz de

Hasret kaldık koyun kuzu sesine
Selam olsun köydekilerin hepsine
Çarıksız ağanın kurbanım mesine
Saya mal davar çıkmaz olmuş

Hayatı okşamak isterdim
Kayın ağacı gibi sağlam
İlk sevgili ilk aşk
Havva ile ademden