Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Saatler vuslata düşman, akreple yelkovan cenk eder,
Zaman bir cellat gibi, her saniyede ruhu derbeder.
Avazın yankılanmadıkça boştur takvimde her yaprak,
Suretin bir hayalet sanki, baktığım her yer son durak.

Geldim köyden şehire sürmedim
Hiç bir zaman sefa
Ne kader ne kısmet nede şans
Çektiğim hep cefa hep cefa

Geçmiş anılardan kalma bir hüzün
Tren gelirdi düdüğünü çalarak
Kara bir duman kaplardı mavileri
Ağır ağır yanaşırdı perona
Bütün yolcular yorgun uykulu

Meyvesiz bir dal gibi
İçime düşüyorsun
Kıvılcımlar parçalanıyor
Kor ateşler içinde
Sıcak bir çatışma

Gözlerimde çağlardan kalma hüzün
Çarpıyor kalbim nedenli nedensin
Ben hiç duymamıştım karanlıkta
Gece kuşların ötüşünü

İblise İnat

İçim zifri karanlığa yaslı
Dışım deli dolu kızıl ateş
Bir yanım nar ağacı
Bir yanım limoni

Gün olur sağ salim görürsem seni
Çıkarsam düğmeli tepesine
Seyir edersem ovasını düzünü
Bulursam toprağımda izini
Sana söylenecek tek sözüm

Uçurum içinde yol aldığından beri
Karardı güneşli soldu ümitler
İlkbaharda açan menekşeler yok
Vurgun gönlüm yorgun artık

Asırlardır susuz çöl gibi kurak
Bölme gece mavisi düşlerimi
Bedenimde can damarıma kan
Koy başını sol göğsüme
Yarım kalmasın

Sessizlik yordu sensiz kalmaktan
Yoruldum artık peşinden koşmaktan
Bir adım gelsen bin adım sayardım
Tatlı bir söz söylesen eğer Kİ