Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Dokunma yarama varsın kanasın
Efkarım aldı başını gidiyor
Kara bağrında yeşerdiğim
Ey Ankara geceleri
Güzel anılarla saklasın beni

Düştü mü bizim dağlara kar kırağı
Soldu mu güz gülleri açmadan
Güneş vurup eridi mi kar yüreğin
Aşkla bakan gözlerde ki fer.
Gül çehre yüzünde ki gülüş
Dökülüp yaktı mı ellerini...

Gecenin karanlığına sakladım
Hasreti dağlarda
Bakışlarının eşsizliğinde buldum
Kendimi
Hayat yokuşunda inip çıkarken
Hazırlıksız yakalandım

Karanlığın aydın yüzüne
çizeceğim resmini
Baktıkça fırtına kopacak
Alevlenip yanacak içim

Gönül baharım dört mevsim
Mavinin birleştiği yerde
Her seher bir çiğ düşer
Güller açar düştüğü yerde
Ey sevdiğim anadolu
Buram buram kokan kadınım

Akşam karanlığı şehre çökünce
Gözlerim yağmuru olup dökülür
Yetimler kadere boynu bükünce
Bu hayat bende yoruldum baba

Açmaz bu mevsimde menekşeler
Düşmeden cemre of bahar ayaz
Eğleşmez sıcak iklim kuşları
Bizim dağların hazan bol
Kurdu kuşu soluklanmaz

Dilin ayrı yolun ayrı
Akortu bozuk bahceli
Düzen tutmazsın gayrı
Kazma kürek hiç tutun mu
Tozu tükürükle yuttun mu
Bilirmisin acıyı kederi

Seni düşünüyorum
Aklıma gülüşlerin geliyor
Güneşli bir gündü
Dibimiz denizdi hatırlıyorum
İki bardak çay söylediğimi

Düğmeli den açardı gün yüzünü
Ay ağlar yıldızlar sönerdi
Millet işinde gücünde
Çocuklar seksek oynar
İp atlardı beş taş onardı