Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Anlaya biliyormusun şair dilinden
Uzun uzun yazılan bu şiiri
Okuya biliyormusun sevgili
Bıkmadan usanmadan
Çır çıplak soyu geçmişini

Bana senden bahseder gelip geçenler
Bana seni anlatırlar suyundan içenler
Bedeni yorgun otu yolup ekin biçenler
Tarlalarda da örs çakiç sesi kalmamış

Köyde doğmuşum yaylada büyümüş
Ele avuca sığmaz çocukmuşum
Kartallarla kanat çarpmış
Kurtlarla aynı yolu yürümüş
Adımı salim diye

Ah o özler o gözler var ya
Her sabah günaydınder gibi bakan
Bir konuşabilseydi zamanlı zamansız
Her akşam ayrılık çanı çalmazdı

Sessiz bir rüzgârla savrulur harman,
Ne bir iz bırakır ne eski ferman.
Diz çöken dizimde kalmadı derman,
Bakarım maziye, bağrım sökülür.

Kuşlar da çekildi kendi dağına,

Ne limanda lamba, ne kürekte sızı,
Ben kendi içimde buldum yıldızı.
Altı yüz kapıyı açtık da geldik,
Sözle nakşettik baharı, yazı.

Sevgili olmasak da olurdu
En yakın arkadaşım olsaydın
Senden bu kadar uzak olmazdım
Bu kadar ayrıda kalmazdım
Hep yanında olurdum

Ah be yalnızlık bal olsa yenmezsin
Yokmu senin gamsız kedersiz yanın
Hiçmi yok eşi dostu seven tarafın
Yoksa kalabalık içinde hep böyle
İnsanın içine patdiye düşermisin

Irgat çocuğuyum adım salim
Akdağda doğmuş yaylada büyümüş
Kutla kurt kuzuyla kuzu olmuş
Doruklar da kartal uçurmuşum
Kurt kovalamış tavşan vurmuşum

Yine gurbet elde akşam oluyor,
Bağlamam duvarda dertli çalıyor.
Sıla hasretleri bağrım deliyor,
Gözümün önünde tüter can özüm.