Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bayram gelmiş derler, kapım çalınır,
Gönül eski resme bakar, sarılır.
Gözden yaş akmaz da yürek yarılır,
Yazım kışa döndü, soldu bu niçin?

Cemreler toprağa nasıl düşerse,
Hasretin bağrımda sönmez pişerse,
Gönlüm bu sevdayla yerden yeşerse,
Ben seninle böyle yeşeyeceğim.

Bakışın bin eda, dilinde nazın,
Çalsan da kapıyı, bitmez niyazın.
Sözlerin bahardır, ayazdır yazın,
Bir adım gelsen de, bin bir kaçarsın.

Dallar usul usul eğilir taşa,
Yağmurun dilinden düşer bu destan.
Kaderde ne varsa gelirmiş başa,
Kul çıkıp gidemez çizilen hattan.

Gönül sofrasına varsam otursam,
O dostun hâlini, derdini sorsam.
Gönüldeki kiri, pası söküp de
Aşkın deryasına ben de karışsam.

Tazelense yine solan emeller,

Bir cemre düştü sanki, o ıssız taş kalbime,
Gözlerin bir şafaktı, doğdu karanlığıma.
Adını heceledim, karıştı her kelime,
Sığmaz oldu bu sevda, sığmaz oldu dünyama.

Aşk dediğin, belki de bir kuşun kanadında,

Dün gece seyrimde gördüm pîrimi,
Erenler yolunda sildim kirimi.
Hakkın mührü ile vurdum serimi,
Aynayı kendime tuttum ne deyim.

Bir elde kağıt bir elde kalem
Bazen gölgede bazen güneşte
Bazen de ayakta yürürken
Yüreğim demir eritirdi
Öpsem tutuşur bir yandan

Gözler konuşurdu, bizler susardık,
Saatler yormazdı, yüze bakardık.
Dilekler tutulur, mumlar yakardık,
Sükûtun içinde uyurduk her gece.

Gözleri kahve karası,
Yürekte hicran yarası.
Gelmedi vuslat sırası,
Yaktı beni esmer güzeli.