Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bir avuç duru suydu
Gözünden akan yaşlar
Sorsak bir bilene
Aşklar böylemi başlar

Sabahın ilk ışığında
Düş mavisi yüzünün
En aydınlık yerinde
Kahveye bezenmiş
Bir çift göz.

Gülüşünü duru sulara dök de,
Gelsin doludizgin içeyim yine.
Susuz çöl misali bir gonca güle,
Ser uykularını sevgi üstüne.

Sevda yürekli gönül pınarım
Varsın vursun damgasını
Sabır taşlarına zaman
Yağmur yüklü bulutlar
Şahlansın mavilerde

Dün dünde kalmıyor, o da yaşlanır,
İçimde kocamış bir adam gibi.
Zamanın çarkında ömür haşlanır,
Gönlüme düşen bir acı dam gibi.

Sıyır at üstünden hüzün hırkasını,
Bak güneş pencerede dansa kalkmış!
Giyinmiş gökyüzü mavi fistanı,
Çiçekler saksıda kahkaha atmış.

Salkım salkım gözlerimde üzüm
Gurbet senin sıla benim gözüm
Gayrı döndü memlekete yüzüm
Sen ne zalım sın yalancı gurbet

Yine çöktü duman, sustu bu âlem,
Odada bir ben varım, bir de şu kalem.
Senden kalan o en sonuncu vedada,
Kırıldı kanadım, okundu selâm.

Yıllarca aşkının harcıyla karıldım,

Delikanlı başı salardı mendili
Uzak diyarda ağlatma gurbet
Susar konuşmaz garibin dili
Ciğer başını dağlama gurbet

Bir zamanlar üç yüz elli haneydi bu koca köy,
Her ocakta bir tencere kaynar, her kapıda bir ses yankılanırdı. Şimdi ise kırk hanenin ışığı sızıyor karanlığa,
Sokaklarda gençlerin neşesi değil, gidenlerin gölgesi geziniyor. Dağlar aynı dağ, dere aynı dere ama;
Omuz omuza verilen o eski kalabalıklar artık sadece hatıra.