Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Duydum ki bir dünya kurmuş kendine,
Beni de düşürmüş elin diline.
Gönül vermem artık gonca gülüne,
Sırtımı döndüm de gittim gidiyorum.

Dönerse yüreğin ateş parçasına
Dalar gidersen yıllar yılına
Dilin sustuğu gözün konuştuğu
Uyanırsa içinde ki sevda ateşi
Pencerenden bak göreceksin beni

Hangi Şehirdesin Unuttum

Merak etmiyorum seni gittin gideli
Lanette etmiyorum
Hangi şehirde sabahlıyorsun deyi
Umurumda bile değil

Kızıl gonca ilk bahar akşamı
Bölüş yalnızlığına beni
Esmer başaklar gibi büyüt
Anlıdan öpen sabah güneşi
Saçlarını okşayan düş yeli

Geceye düşerken adının izi,
Bıçak gibi keser özlemin bizi.
Bir yangın içimde, külü de sıcak,
Hangi su söndürür dertli içimizi?

Yıllardan hangi yıldı sana gelişim
Sabahın ilk ışığı serilmeden yere
Hangi mahallede düşmüştün kaderime
Az çaba harcamdık bizbiz olalım diye
Unutulmaz tarihin hangi kitabın

Çaresiz dertlerin dermanı sende,
Gel de şu gönlüme sen bul bir çare.
El sürme yanmasın, söndü sönenler,
Hani eski neşe, hani nerede...

Geçti o baharlar, sarardı yaprak,

Çaresiz dertlerin dermanı sende,
Gel de şu gönlüme sen bul bir çare.
El sürme yanmasın söndü sönenler,
Hani eski neşe, hani nerede...

Geçti o baharlar, sarardı yaprak,

Hani senin beylerin ağaların
Bir dürüme bir gün çalışanın
Hani eski misafir sever yanın
Viran olmuş köy

Karabasan gibi geçmez zaman
Ne gecen nede gündüzün
Yasak koymuş tanrı
Peri masalı gibi bir aşka
Düşlerini okşadığım kadınım