Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Gönül bağım kurudu, kalmadı özüm,
Dünyada bir tek yar sevmedi gözüm.
Yolunu beklemekten yoruldu gözüm,
Aradım cihanda yok senden başka.

Hem Öksüz Hem Yetim

Bu senin kaçıncı yılın oldu baba
Doğru dürüst sarılamadım anama
Ne zaman çıksam başın yaylaya
Hatıranla kendimi avuturum baba

Sen varken hiç sızlamazdı içim
Çiçeksiz baharım da olmazdı
Şimdi
Yağmurlar yağsa da hoş yağmasada

Sen en az olanımsın ömrümde
Sakalı bıyığı terlemeden
Saçlarına aklar dolan ben
Varsın üşüsün elinde yüreğim
Nefesime uzakken dudakların

Olurda bir gün dönersem sana
Sağ salim bulursa dağlarında
Yaz sarmaşıkları gibi uçurumda
Sarılınca kollarımız susacağız
Konuşmadan sabahlara kadar

Kurumuş bir ağaç gibisin
Kökü toprakta çakılmış
Gövdesi kof içi boş
Dalları meyvesiz kuru
Suya hasret mevsim gibi

Sen Kavga Şehri
Sen Sevda Şehri Ankara

Yıllar yılı doğu anadoluda ben
Göletlerde biriken sular gibi
Akışım fırat bakışım munzur

Aşk tanrının bir lutfu
İnsanlığa sunulan ayrıcalık
Aşk sevgiliyi düşlerken
Göğüs kafesinde çırpınan
Yavru bir serçe gibidir

Say ki
Yüzünün en aydınlık düşlerini okşadım
Bulutlardan süzülüp alnından öptüğüm
Bir akşam vakti bir iş çıkışı
Ankaranın en kalabalık meydanlarında

Bir bakışı var ya bin anlam taşır
Sonsuzluğun sırrını gizler gözleri
Seninle geçen her an su gibi akar
İşlemeli mendili koynunda sakla yar