Gönül Yarası Şiiri - Salim Erben

Dün gece seyrimde gördüm pîrimi,
Erenler yolunda sildim kirimi.
Hakkın mührü ile vurdum serimi,
Aynayı kendime tuttum ne deyim.

Yedi iklim dört köşeyi gezerken,
Aşkın kitabını baştan yazarken.
Nefsin zincirini burda kırarken,
Dünyanın bağını kestim ne deyim.

Mansur gibi canı dâra düşürdüm,
Aşkın kazanında özüm pişirdim.
Hakkın deryasını kalbe taşırdım,
Cahilin lafını yuttum ne deyim.

Talip olan elbet yolundan dönmez,
Gönülde yakılan bu çıra sönmez.
Gerçek erenlerin sırrına erilmez,
Hırkamı dervişe attım ne deyim.

Salim der ki Şah’a giden yoldadır,
Aradığın himmet derviş kuldadır.
Hünkâr Hacı Bektaş ulu koldadır,
Gerçeğin demine düştüm ne deyim.