Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Ne Büyük Aşktın Anlatamadığım

Unut gitsin geçmişin de ne varsa
Unutmak erdemlik yazsın kitabın
Salınıp suya inerken ay şavkısı
Tut güneşi serilmeden kuralsız

Dizlerini dayayıp dizlerime
Oturmuştuk pınar başında
Efil efil esen ince bir yel
Tel tel okşardı saçlarını
Selvi bir dal gibi kolların

Babam karamukdan çalgı yapardı
Büyük anam süpürgelik ot toplardı
Anam madımak toplar aş yapardı
Ne işim vardı benim buralarda

Ahdımızdı birlik beraber olmak
Harman yerlerinde halay durmak
İmece usulü arpa buğday yolmak
Nerede o günler gelir mi dersin

Düğmelinin başında dumanı tüter

Rüzgâr bir başka eser yayla’da
Dağların gölgesi düşer yollarına
Orman kokusu döner etrafında
Yaylalar dolar yaylayı sevenle

Şair ne vardı dağlara özenecek
Tenha her yer kurtsuz kuşsuz
Böylemi idi ezelden
Kurtlar ulur kuşlar cıvıl cıvıl
Kış yaz konaklayanlar vardı

Olurda birgün düşersem aklına
Geçersem iç arenaların dan
Acı acı
Bil ki seni çok sevdi

Umut oldu doğduğumuz topraklar
Güneşli yaz yağmurlarında
Sarılıp birbirimize öptüğümüz
Göçebe kuşlar gibi boyundan.
Karanfil yaylası düşlerdik hep
Öteleştirmeden başımız üstüne

Yüzünde bir sarı hüzün belirtisi
Yağmalanmış yürek telleri
Geçip gittiğin dağlar küs
Bir ceylan yavrusu gibi
Dönüp bakmadın

Çelik yürekli kurt bakışlı
Dillerinde adalet türküleri
Rütbeli rütbesiz
Gün oldu kalemini kırdılar
Gün oldu türklüğünü sordular