Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Ömür deryasında bir salla kaldım,
Kaderin elinden bin yara aldım.
Umuda her gece bir pusu kurdum,
Şu garip gönlümün fermanı çıktı.

Mutluluk uzağa çekmiş ağını,

Bir güzel sevdim, yâr etmedi felek,
Çarkına çomak soktu, vermedi emek.
Gönül bahçesinde açan gülümüz,
Nasip olmadı bize bir onu görmek.

Deli kısrak edasında
Dolu dizgin
El değmedik yer
Dil sürtmedik ten

Beter etti gurbet sormadan halları
Yarasız çıkamazsın o yüce dağları
Şimdi uzadıkça uzar köyün yolları
Yaş kemale erince gönül istiyor

Aklımın ücra köşesinde saklı
Çocukluğumdan sonra geçliğim
Ömür dediğin pempe bir düş
Erkenden toplayıp acıları

Bir güne sığmaz ki koca bir ömür,
Sevgi dediğin; emektir, sabırdır.
Biri kızınca diğeri susar ya,
İşte o sessizlik, en büyük zikirdir.

Gün yorgunluğunu döktü sulara,
Gökyüzü gümüş bir tül gibi serili.
Dilsiz bir huzur indi odalara,
Sessizliğe daldı hayatın derdi.

Dertleri rafa kaldır, kapa gözünü,

Sebil ettin aşkı fırtınalarda
Yolumu kaybetiğim seni buldum
Başım eğildi kızlar kayasında
Bitmeyen çileyi yazdım durdum

Yıldızlar dökülürken karanlık saçlarına,
Bir sevda türküsü fısıldar rüzgar sana.
Gecenin en kuytu, en sessiz anında,
Yalnızca sen varsın benim dünyada

Çok şey öğretti bana
Alttan alttan almayı
Dillimde sabır
Dik başlı yumuşamayı