Mor Lacivert Menekşe Şiiri - Salim Erben

Sarp kayalar içinde, mor menekşe uyandı,
Gök çökse de o vakur, her siteme dayandı.
Ne gurbetin sitemi, ne dost vefasızlığı;
Sadece bir*Ya Hu*nun, nefesiyle boyandı.

Kör iğneler batsa da, dikiş tutmaz yaraya,
Haysiyetin pulunu, hiç katmadık paraya.
"Satarım" diyenlerin, dünyası pul dökülür;
Gönül mülkünü asla, sürmedik biz karaya.

Zaman kuma yazsa da, biz kalbe nakşederiz,
Kül olmuş gecelerden, şafağa raks ederiz.
Cihanı dertli olan, bir tek gönle sığdırıp;
Es-Sabûr makamında, sükûtla bahsederiz.

Salim yeli esince, alıp götürsün bizi,
Silsin eski yoldaki, paslanmış her bir izi.
Menevişli bir sükût, mühür vursun dile de;
Gözümüzle duyalım, o görünmez nuru, sezi.