Yıktın da Gittin Şiiri - Salim Erben

Gönlümün sarayı virane oldu,
Umutla diktiğim güllerim soldu.
Gözlerime yine kanlı yaş doldu,
Dünyamı başıma yıktın da gittin.

Ne bir taş bıraktın ne de bir temel,
Heder oldu gitti bunca bir emel.
Senin eserin bu, senin bu amel,
Dağ gibi dururken yıktın da gittin.

Harabeye döndü gezdiğim bağlar,
Arkamdan halime garipler ağlar.
Geçmiyor günlerim, durdu bu çağlar,
Ömrümün bendini yıktın da gittin.

Salim’im der artık kalkmaz bu enkaz,
Kışa döndü ömrüm, gelmez daha yaz.
Ne bir feryadım var duyulan, ne naz,
Kalben de ruhen de yıktın da gittin.