Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Gün olur sağ salim görürsem seni
Çıkarsam düğmeli tepesine
Seyir edersem ovasını düzünü
Bulursam toprağımda izini
Sana söylenecek tek sözüm

İçimde gizlice yaşar bir kadın,
Düşer gözlerinden hüznün gölgesi.
Süzülür rüyama her gün, her gece,
Derinden duyulur onun nefesi.

Kimi gün sığınak, bir liman olur,

Uçurum içinde yol aldığından beri
Karardı güneşli soldu ümitler
İlkbaharda açan menekşeler yok
Vurgun gönlüm yorgun artık

Asırlardır susuz çöl gibi kurak
Bölme gece mavisi düşlerimi
Bedenimde can damarıma kan
Koy başını sol göğsüme
Yarım kalmasın

Sessizlik yordu sensiz kalmaktan
Yoruldum artık peşinden koşmaktan
Bir adım gelsen bin adım sayardım
Tatlı bir söz söylesen eğer Kİ

Geçmiş anılardan kalma bir hüzün
Tren gelirdi düdüğünü çalarak
Kara bir duman kaplardı mavileri
Ağır ağır yanaşırdı perona
Bütün yolcular yorgun uykulu

İçimde bir akşam çöker ansızın,
Sesi kesilir bu kimsesiz sızının.
Hesabı sorulmaz kader yazısının,
Yılların yorgunluğu vurur yüzüme.

Meyvesiz bir dal gibi
İçime düşüyorsun
Kıvılcımlar parçalanıyor
Kor ateşler içinde
Sıcak bir çatışma

Gözlerimde çağlardan kalma hüzün
Çarpıyor kalbim nedenli nedensin
Ben hiç duymamıştım karanlıkta
Gece kuşların ötüşünü

Bütün gün sokaklarda yürüdüğüm
İlk defa sensiz akşam üstü
Şuramda serseri bir sancı
Hiç olmayan inceden ince sızı
Düşüp gecenin koynuna